Το ερώτημα όμως  παραμένει: 
 "Ποιός  θα μας διασώσει απο τους "διασώστες";
Σχόλιο κλασσικού: Αφού διαβάσετε πως  θα διασώσει η κομισσιόν  την Σένγκεν , αξίζει  να δείτε  τι είναι ακριβώς  αυτή  η  συνθήκη  και ποίων τα συμφέροντα εξυπηρετεί η διάσωσή της. Και για την "ιστορία"  να υπενθυμίσουμε  ότι η Ελλάδα υπέγραψε τη Συνθήκη το 1992, την κύρωσε το 1997 με το Νόμο 2514/1997 και την έθεσε σε εφαρμογή το 2000. 
(Ακολουθεί άρθρο που εξηγεί  τι είναι  η  "Συνθήκη Σένγκεν" , γιατί θεωρείται ως "θεμέλιος λίθος της Ε.Ε"  αλλά και τι και ποιούς εξυπηρετεί επι  της ουσίας)

 Σχέδιο δράσης της Κομισιόν για την διάσωση της ζώνης Σένγκεν
(απο την ert.gr)
Σχέδιο δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καλεί τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να
άρουν τους εσωτερικούς συνοριακούς περιορισμούς μέχρι το τέλος του έτους για να αποφευχθεί η πλήρης κατάρρευση της ζώνης Σένγκεν, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα της εφημερίδας The Guardian.
Το σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης συντάχθηκε εν όψει της έκτακτης ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής της 7ης Μαρτίου και επικεντρώνεται στην ιδέα ότι η συνεργασία με την Τουρκία θα πρέπει να έχει σύντομα ως αποτέλεσμα την μείωση της ροής προσφύγων και μεταναστών προς την Ελλάδα.
Σε ό,τι αφορά τους συνοριακούς ελέγχους τους οποίους έχουν επαναφέρει σταδιακά από τον Σεπτέμβριο 8 από τις 26 χώρες τηςζώνης Σένγκεν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από τα κράτη μέλη να άρουν τους ελέγχους «όσο το συντομότερο δυνατόν» και με «σαφή χρονικό ορίζοντα τον Νοέμβριο 2016″.
Σύμφωνα με το σχέδιο δράσης, η Επιτροπή, επιδιώκοντας σφικτότερους ελέγχους των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, θα επαναλάβει τις προειδοποιήσεις προς την Ελλάδα ότι θα αποκλεισθεί από τη ζώνη Σένγκεν, εάν δεν βελτιώσει τη διαχείριση των συνόρων της μέχρι τον Μάιο.
Σύμφωνα με το σχέδιο δράσης, οι αρχές της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα διενεργήσουν στα μέσα Απριλίου ελέγχους για να διαπιστώσουν εάν οι έλεγχοι των ελληνικών συνόρων είναι επαρκείς, ενώ η τελική απόφαση για την παραμονή της Ελλάδας στηζώνη Σένγκεν θα ληφθεί τον Μάιο.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επαναλαμβάνει την πρόθεσή της να προχωρήσει στην αναμόρφωση των κανόνων παροχής ασύλου, προς αντικατάστασιν του καθεστώτος της συνθήκης του Δουβλίνου. Στα μέσα του Μαρτίου, η Επιτροπή θα παρουσιάσει λίστα επιλογών για την μεταρρύθμιση της πολιτικής ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ιδέα προς την οποία κλίνει η Επιτροπή είναι ένα διαρκές σύστημα επανεγκατάστασης, στο πλαίσιο του οποίου οι πρόσφυγες θα κατανέμονται στις χώρες της Ένωσης ανάλογα με την οικονομική κατάσταση και το μέγεθος κάθε χώρας.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η Συνθήκη Σένγκεν
Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ιδιαίτερα μετά το Μάαστριχτ, οδήγησε μεγάλα στρώματα εργαζομένων, αγροτών και άλλων μεσαίων στρωμάτων να προβάλουν αντίσταση, που βαθμιαία διευρύνεται και σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα. 
Ετσι προκύπτει για τους ιθύνοντες της ΕΕ η ανάγκη να καταγράφονται και να παρακολουθούνται οι δραστηριότητες του κινήματος που αντιστέκεται. Για το σκοπό αυτό ενισχύονται οι κατασταλτικοί μηχανισμοί σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο.
Ακριβώς γι' αυτό προωθείται η εφαρμογή της Συνθήκης Σένγκεν και η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων και του ρόλου της ευρωαστυνομίας (Europol), με μηχανισμούς παρακολούθησης και καταστολής για τη διαφύλαξη της εξουσίας του κεφαλαίου, με αστυνομικούς - στρατιωτικούς θεσμούς για ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και εμπορευμάτων και τη χειραγώγηση των εργαζομένων και των κινημάτων τους.
Στο Αμστερνταμ αποφασίστηκε η Συνθήκη Σένγκεν να ενταχθεί στο Κοινοτικό Δίκαιο, με τη μορφή πρωτοκόλλου, ως κεκτημένο, δηλαδή ως μίνιμουμ σύστημα ασφαλείας της ΕΕ, όπου θα προσχωρήσουν και οι χώρες που θα ενταχθούν μελλοντικά στην Ενωση. Από την υποχρέωση εφαρμογής της Συνθήκης Σένγκεν εξαιρούνται μόνον η Βρετανία και η Ιρλανδία.
Η Συνθήκη Σένγκεν προβλέπει τη δημιουργία μιας τεράστιας τράπεζας πληροφοριών με μερικές χιλιάδες τερματικά, στην οποία θα συγκεντρώνονται δεδομένα για τα πάντα, πρόσωπα και πράγματα. Ο πραγματικός στόχος είναι ο περιορισμός ή και η εξάλειψη των αντιδράσεων για την ασκούμενη πολιτική. Στα πλαίσια αυτά, η Σένγκεν έρχεται επίσης να κάνει πιο αυστηρό και άμεσο έλεγχο προσώπων στην επικράτεια των χωρών της Σένγκεν, τα οποία προέρχονται από τρίτες χώρες, με σκοπό τον περιορισμό της μετανάστευσης και του πολιτικού ασύλου.
Ενα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία της Συνθήκης Σένγκεν είναι η ανατροπή μιας βασικής αρχής του νομικού συστήματος, όχι μόνο του ελληνικού, ότι, δηλαδή, ο κάθε άνθρωπος θεωρείται αθώος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Τώρα λοιπόν, όλοι θεωρούνται ένοχοι, χωρίς να έχουν μάλιστα τη δυνατότητα να υποστηρίξουν την αθωότητά τους.
Στην αποκορύφωση αυτής της αποτρόπαιης θεωρίας, η Συνθήκη Σένγκεν ορίζει ότι προϋπόθεση για την παρακολούθηση είναι, μεταξύ άλλων, οι ενδείξεις "τέλεσης προπαρασκευαστικών ενεργειών για διάπραξη εγκλήματος" και η αυθαίρετη εκτίμηση ότι το συγκεκριμένο άτομο είναι ύποπτο να διαπράξει στο μέλλον (!) αξιόποινες πράξεις. 
Με λίγα λόγια, αν οι "αρχές" κρίνουν ότι κάποιος σκέπτεται κάτι που θεωρείται "αξιόποινο", τότε αυτομάτως τίθεται υπό παρακολούθηση!
Πώς και από ποιον θα κρίνονται οι "αξιόποινες" πράξεις, τελικά, ποιες θα είναι οι "αξιόποινες" πράξεις, τις οποίες θέλει, δήθεν, να αντιμετωπίσει η Συνθήκη; 
Είναι μόνο αυτές που εμπίπτουν στο κοινό Ποινικό Δίκαιο;
Αν ήταν έτσι, τότε μηχανισμός για την αντιμετώπιση αυτών των εγκλημάτων υπάρχει, είναι η Ιντερπόλ, η συνεργασία των αστυνομικών αρχών. 
Αυτό που ενδιαφέρει τους αρχιτέκτονες της Συνθήκης Σένγκεν είναι να προλάβουν, να ελέγξουν και, τελικά, να καταστείλουν το κίνημα κατά της "κοινοτικής νομιμότητας".
Καθώς το κοινοτικό Δίκαιο υπερισχύει πλέον των εθνικών νομοθεσιών, καθώς οι πολιτικές επιλογές του Διευθυντηρίου των Βρυξελλών τείνουν να αποκτήσουν την ισχύ νόμου για τους λαούς των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, απαιτείται ένας τέτοιος μηχανισμός, που θα στρέφεται κατά των μη "πολιτικά ορθών". 
Οποιος αντιτίθεται στην Ευρωπαϊκή Ενωση, όποιος αντιδρά στις επιλογές της, όποιος αντιμάχεται τις συνέπειες από την πολιτική της, όποιος σκέπτεται απλώς να αντιδράσει, αυτός είναι ο "εχθρός".