Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ





O A.G. Lafley ιδιοκτήτης της Procter and Gamble και ένας από τους 10 πιό ισχυρούς άνδρες στις επιχειρήσεις(Επιχειρείν), έχει δηλώσει δημόσια σε συνέντευξή του ότι τα μισά κέρδη της εταιρίας του, τα προσφέρει στην

«εκλυσία του σατανά» (η ανορθογραφία συνειδητή και ελπίζω εύγλωτη).

Σε ερώτηση του δημοσιογράφου «Μα καλά δεν φοβάστε ότι με την δήλωσή σας αυτή, οι χριστιανοί πελάτες σας μπορεί να σαμποτάρουν τα προϊόντα σας;» ο Lafley

απήντησε: «Μπά, δεν με ενδιαφέρει, άλλωστε οι συνειδητοί χριστιανοί είναι πολύ λίγοι»...


Βλέπετε οι «πιστοί» του εξωαποδώ, είναι συνεπείς και αφοσιωμένοι στον «κύριό» τους, εμείς κλωτσάμε τον Χριστό πού σύμφωνα με το γέρο του Μοριά «υπέγραψε την ελευθερία της Ελλάδας» και λέμε την πίστη σ΄Αυτόν πίστη για μωρά, «ιουδαιοχριστιανική» (sic) κι ας ξέρουμε ότι οι ιουδαίοι πολέμησαν όσο κανένας άλλος αυτήν την Πίστη...



Αυτά τα γράφω σε συνέχεια των προηγούμενων αναρτήσεων περί νεοπαγανισμού, διότι δεν πρόκειται να πάψω να αναδεικνύω την αχαριστία του Ελληνικού έθνους προς τον Χριστό που το ελευθέρωσε και το διαφύλαξε από χιλιάδες εχθρούς ανά τους αιώνες και το διατηρεί ακόμη και σήμερα με προδότες ηγέτες δεκαετιών ώστε να αναρωτιούνται οι σιωνιστές πως αντέχουμε ακόμη...



Αυτή η αχαριστία είναι και η αιτία της ταλαιπωρίας μας και της διχόνιας μας... Μόλις πάψει, θα δούμε και πάλι Θεού πρόσωπο και θα ελευθερωθούμε...



Υ.Γ. Δεν με νοιάζει διόλου που θα με πούνε γραφικό (πιστεύω άλλωστε στην Αγ. Γραφή) ούτε ακόμα και φανατικό.

Είμαι ¨Ελληνας ως το μεδούλι, Είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος και είμαι φανατικός σαυτήν την Πίστη την Αγία όσο ήταν και τα αδέλφια μου, Κολοκοτρώνης, Μακρυγιάννης, Καραϊσκάκης και όλοι οι άλλοι οι αγωνιστές του 21!!!

Γιατί αυτό το άρθρο με τίτλο, "Ο Χριστός κατάργησε τις θυσίες ", δεν δημοσιεύεται στον τύπο;

 ¨Ήθελα να γράψω  ένα εισαγωγικό  σχόλιο για  αυτό το εξαιρετικό κείμενο του  κ. Λαγκουβάρδου και   μου ήταν αδύνατο.Κάθε προσπάθεια σχολιασμού  απλώς θα  φανέρωνε ακόμα περισσότερο την πνευματική μου  ένδεια.
Τον κ. Λαγκουβάρδο δεν είχα την τιμή να τον γνωρίσω  προσωπικά είχα όμως την τύχη  να  διαβάσω  αρκετά κείμενά του  και τώρα  την ευκαιρία να διαβάσω μερικά από τα βιβλία  του.
Τον ευχαριστώ  και δημόσια για όσα  εν αγνοία του  προσέφερε σε μένα  και στους δικούς μου.
Αντί λοιπόν άλλου σχολίου  παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα απο  το βιβλίο του  "Στο Μέσον της στιγμής" (εκδόσεις των φίλων 2003 ISBN 960-289-071-1).

"...Ένα καλό αντίδοτο στον πανικό, που προκαλούν οι φόβοι κια οι φοβίες μας, είναι αυτό που αγαπάει κανείς.Η αγάπη έρχεται σε μας να μας βοηθήσει.Είναι δυστυχής αυτός που δεν αγαπάει τίποτε.
Και βέβαια το τέλειο είναι η αγάπη του Θεού.."


Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου


Ο Χριστός κατάργησε τις θυσίες. Οι ορθόδοξοι δεν δεχόμαστε να είμαστε ούτε θυσιαστές ούτε θύματα. Ο θυματοποιητικός μηχανισμός που επιβλήθηκε χωρίς να ρωτηθούν οι Έλληνες θα τα μαζέψει και θα φύγει από μόνος του,όταν αποκαλυφθεί σε όλο της το μέγεθος η φρίκη του.
Η προπαγάνδα του εργάζεται πυρετωδώς με όλα τα μέσα που διαθέτει να πείσει τους Έλληνες ότι η θυσία τους είναι ιερή και οι ίδιοι είναι τα ιερά σφάγια. Αλλά κανένας δεν πείθεται πια. Τα πολιτικά κόμματα απομυθοποιήθηκαν και δεν είναι σε θέση να επηρεάσουν τον κόσμο. Σε όλους είναι γνωστό πια ότι η δημοκρατία δεν λειτουργεί, ότι η Βουλή δεν αντιπροσωπεύει το λαό. Οι βουλευτές με τη λίστα υπακούουν σε ό,τι τους διατάξουν με αποτέλεσμα να αποδεχθούν ακόμα και την απώλεια Εθνικής Κυριαρχίας, χωρίς να συγκινηθεί κανείς.
Οι ορθόδοξοι δεν δεχόμαστε να είμαστε ούτε διώκτες ούτε θύματα. Δεν περιμένουμε να ξεσπάσει λαϊκή εξέγερση. Ελπίζουμε ότι η οργή του λαού θα στραφεί στην πνευματική αφύπνιση και στη συνειδητοποίηση. Ο λαός μας δεν περιμένει αλλαγή τυραννίας, αλλά κατάργηση κάθε μορφής τυραννίας.
Η ιεροποίηση των θυμάτων απαιτεί έναν ιερό σκοπό. Όπως επί Ιησού, που ήταν σκοπός η σωτηρία του λαού. "Συμφέρει να χαθεί ένας άνθρωπος για να σωθεί ο λαός".
Για να σταθεί η θυσία χάριν ενός ιερού σκοπού πρέπει το θύμα να συναινέσει ότι είναι φταίχτης. Πρέπει να πεισθεί το ίδιο το θύμα ότι φταίει. Η άδικη σφαγή του Κυρίου αποκάλυψε την υποκρισία των διωκτών.Δεν υπάρχουν ιερά σφάγια, διότι δεν υπάρχουν ιεροί σκοποί που δημιουργούν διώκτες και θύματα.
Η ιεροποίηση των θυμάτων δεν γίνεται για κάποιον ιερό σκοπό, αλλά γιατί είναι μέρος του μηχανισμού της στήριξης της εξουσίας των διωκτών. Ιεροποιούν τα θύματα για να διαιωνίζεται η παραμονή τους στην εξουσία.
"Ο νόμος του σεβασμού της ζωής" γράφει ο Άλμπερτ Σβάϊτσερ στο βιβλίο της αυτοβιογραφίας του "είναι η θυσία του ευτελεστέρου για να σωθεί το πολυτιμότερο."
Ποιος αποφασίζει ποιο είναι το πολυτιμότερο;
Στο βιβλίο του Γεωργίου Π. Ανσίμωφ, "Εχθρός του Λαού" δημοσιεύεται η φωτογραφία μιας διαταγής εκτέλεσης υπογραμμένης από τον Στάλιν. Το χαρτάκι είναι μεγέθους μιας παλάμης και αφορά την εκτέλεση 6.600 ανθρώπων. Η φωτογραφία φέρει την εξής λεζάντα: "Την εποχή της τρομοκρατίας παρόμοιες διαταγές ήταν καθημερινό συνηθισμένο φαινόμενο."Ο Στάλιν θεωρούσε την αφηρημένη ιδέα που είχε στο μυαλό του πολυτιμότερη από τον άνθρωπο.
Το θέμα των ιερών θυμάτων υπήρξε το αντικείμενο της αρχαίας τραγωδίας. Οι Έλληνες τραγικοί ποιητές αποκάλυψαν τα κίνητρα των θυσιών, που κρύβονται πίσω από την ιερότητα του σκοπού. Αλλά ακόμα η θετική συνειδητοποίηση των πολλών αργούσε να ρθεί. Ώσπου η θυσία του Χριστού αποκάλυψε σε όλους την υποκρισία των διωκτών.

Η τελευταία κίνηση της Νέας Τάξης Πραγμάτων" :Το παγκόσμιο "κορπορατικό" πραξικόπημα


"...Αυτή είναι  η ιστορία των πολιτικών που  το ΔΝΤ αποκαλεί  "προγράμματα σταθεροποίησης", λές και οι χώρες  είναι πλοία  που παραδέρνουν  στους ωκεανούς των αγορών.
Τελικά σταθεροποιούνται, όμως η νέα ισορροπία  επιτυγχάνεται  με το ρίξιμο στη θάλασσα  εκατομυρίων  ανθρώπων: εργαζόμενων στον  δημόσιο τομέα, ιδιοκτητών μικρών  επιχειρήσεων, φτωχών αγροτών, συνδικαλιστών.Το βρόμικο  μυστικό  της "σταθεροποίησης" είναι ότι  μια μεγάλη  πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων  δεν ξανανεβαίνουν  στο πλοίο...Είναι οι απόκληροι αυτοί  που ο Γερμανός  ποιητής  Ράϊνερ  Μαρία Ρίλκε  είχε περιγράψει  ως εκείνους  "στους οποίους  δεν ανήκει ούτε  το παρελθόν ούτε το μέλλον"*.

Εμείς θα λέγαμε  πως αυτή  τελικά είναι η ιστορία  του  καπιταλισμού.Αυτού δηλαδή  του συστήματος   του οποίου  αν και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά  παρουσιάζουν διαφορές ανάλογα με την ιστορική περίοδο και τον τόπο  που αναπτύχθηκε, η καρδιά του  είχε ανέκαθεν την ίδια  λειτουργία και σκοπό, και ο σκοπός του  καπιταλισμού  ήταν ανέκαθεν η  απόλυτη παγκόσμια εξουσία (imperium).
Αυτό που  ζούμε σήμερα στον τόπο μας,  δεν είναι -όπως  δυστυχώς έχουν πιστέψει πολλοί-  το αποτέλεσμα  μιας μακρόχρονης  κακής οικονομικής  διαχείρισης  απο τις πολιτικά συγγενείς  μεταπολεμικές  εξουσίες.Ίσα  - ίσα  θα λέγαμε  ότι σαν εντολοδόχοι  ήταν απολύτως επιτυχημένες.Ο σκοπός τους δεν ήταν  να  δημιουργήσουν , συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης  και παραγωγής πολιτισμού και παιδείας,  αλλά αντιθέτως  να  αποσαθρώσουν κάθε  βάση  πάνω στην  οποία θα μπορούσε να εδραιωθεί  μια υγιής  δημοκρατία.Όπως και οι υπόλοιπες  εντολοδόχες  και ...δημοκρατικά εκλεγμένες  κυβερνήσεις της Ευρώπης ,έτσι και οι "δικές μας" ειδικά μετά την  "μεταπολίτευση"  έκτισαν μεθοδικά όλα εκείνα τα ερείσματα πάνω στα οποία στηρίχθηκε επι των  τύπων  η σημερινή οικονομική και πολιτική  κατοχή της χώρας μας.
Ο λόγος που   η Ελλάδα έγινε ο πρώτος  στόχος του παγκόσμιου  "κορπορατικού" κράτους της "Νέας Τάξης Πραγμάτων"   είναι μάλλον το  ότι  ο   χαρακτήρας των Ελλήνων  δεν επέτρεψε  μέχρι χθές στις κυβερνήσεις του, να εφαρμόσουν κατά γράμμα  αυτές τις  "μεταρρυθμίσεις" που θα επέτρεπαν  στις  "αγορές" να αλωνίζουν  με απόλυτη  θεσμοθετημένη ελευθερία.
Αν δεν  υπήρχε   η  δήλωση του  Στρόουμπ Τάλμποτ,  δηλαδή του αναπληρωτή  ΥΠΕΞ  των ΗΠΑ  την εποχή  των  βομβαρδισμών  της Γιουγκοσλαβίας  απο τις ΝΑΤΟϊκές και τις Ευρωπαϊκές  δυνάμεις, θα μπορούσε   να  πεί κάποιος , πως οι εκτιμήσεις μας είτε αγγίζουν τα όρια μιας  ακραίας συνωμοσιολογικής  φαντασίας, είτε  όπως  λένε οι σημερινοί "αριβίστες"  των αριστεροδέξιων  αυτοσχεδιασμών είναι  απλοϊκές εκφράσεις ενός καινοφανούς "πολιτικού σουρεαλισμού".
Δυστυχώς όμως  για  όλους αυτούς   "scripta  manent verba volant" ( μτφ=Τα γραπτά μένουν  τα λόγια φεύγουν).Ο  ίδιος  ο εκπρόσωπος του Τάλμποτ , Τζόν Νόρις  στο βιβλίο του  "collision course:NATO , Russia an Kossovo" αναφέρεται  σε όσα  είχε πεί  το αφεντικό  του λίγα χρόνια μετά την  επίθεση  των  κορπορατικών  σταυροφόρων εναντίον  της  Γιουγκοσλαβίας:
"...Ενώ  τα έθνη  σε ολόκληρη την περιοχή  επεδίωκαν  να μεταρρυθμίσουν  τις οικονομίες τους ( σημ. "κλασσικοπερίπτωσης": τότε που  επι  Μητσοτάκη   είχαμε πάρει μια πρώτη...

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

Όσο υπάρχει το "πνεύμα" της Ρεπούση και των υπολοίπων εραστών του "νέου πατριωτσιμού" εμείς θα θυμόμαστε



Στις 27 Αυγούστου του  1922 εισέβαλλαν  οι  τουρκικές δυνάμεις   στην Σμύρνη και  δύο εβδομάδες μετά  θα άρχιζε  το δράμα  της γενοκτονίας  των Ελλήνων της Σμύρνης  με τον εμπρησμό  της πόλης απο τους "ευρωπαϊστές" του Κεμάλ Ατατούρκ.Το "θέαμα" αυτό  απήλαυσαν τότε απο  τα πλοία  τους ,  οι πρόγονοι  εκείνων που σήμερα καμώνονται τους σωτήρες μας.
Τότε  οι παππούδες του Σαρκοζί και των άλλων  πολιτισμένων  της αναπτυγμένης Ευρώπης, έκοβαν με τσεκούρια  τα χέρια  όσων Ελλήνων  προσπαθούσαν να ανέβουν στα καράβια τους για να σωθούν απο το μαχαίρι του Τούρκου ( τους Ευρωπαίους "εταίρους" μας  μπορούμε να τους κατηγορήσουμε για  πολλά όχι όμως ότι δεν τηρούν τις παραδόσε3ις τους)
Δυστυχώς  όμως  υπάρχουν  "Έλληνες" που  θέλουν να μας επανακατηχήσουν με τα νεοεποχήτικα δόγματα  του "νέου  πατριωτισμού", που  όπως δήλωνε περήφανα ο σημερινός κατοχικός μας πρωθυπουργός, "δεν έχει ανάγκη απο την ιστορία και τα σύμβολα" .Εμείς σαν ελάχιστη πράξη αντίστασης   δεν θα πάψουμε να θυμόμαστε ότι  θέλουν  να ξεχάσουμε  εκείνοι που καμώνονται  τους "επανιδρυτές του κράτους" και τους  "σωτήρες" μας
.Η "δημιουργική καταστροφή" του "νέου" καπιταλισμού  δηλαδή η πορεία προς την πείνα και την εξαθλίωση που  ο κ. Παπανδρέου  μας την παρουσιάζει  σαν  αφορμή  για να  κτίσουμε μια  "νέα Ελλάδα",  όχι  μόνο δεν διαφέρει απο τον  "συνωστισμό" στην Σμύρνη  της Ρεπούση  αλλά  εκφράζει ακριβώςτο ίδιο πράγμα.Ό,τι  δηλαδή  ο θάνατος ,η αδικία, ο βιασμός της αλήθειας , η αντιστροφή  της λογικής  και  η εξορία των αξιών , είναι  τα δομικά στοιχεία της   κοσμοαντίληψης  που  πρέπει να γίνει  έστω και με το ζόρι η  νέα παγκόσμια  θρησκεία.
Πέρυσι είχαμε αναδημοσιεύσει ένα   άρθρο   για την  "καταστροφή της Σμύρνης"  στο οποίο  αποδεικνύεται  όχι απο Έλληνα "εμπαθή"  αλλά απο σύγχρονο βρετανό  δημοσιογράφο,  πως ο "νέος πατριωτισμός" της κ.Ρεπούση, του CDRSEE  του κ. Παπανδρέου και των άλλων  νεοδημοκρατικών και  "δημοκρατικών" δυνάμεων ,είναι κομάτια απο τα σκουπίδια της Νέας Τάξης Πραγμάτων  σε συσκευασία  "πνευματικής τροφής".
Σήμερα το  επαναδημοσιεύουμε και όπως  τότε έτσι και τώρα  το αφιερώνουμε  εξαιρετικά  σε όλους αυτούς   που  θεωρούν  τον εαυτό τους προοδευτικό επειδή τον  έμαθαν να ουρεί   πάνω σε τάφους ηρώων και μαρτύρων.
«Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη.
Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας
να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…»

Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ’ δημοτικού.
Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια, Αθήνα, εκδ. ΟΕΔΒ, 2006, σελ. 100

Σαν σήμερα στις 13 Σεπτεμβρίου 1922  ξεκίνησε ο εμπρησμός της Σμύρνης  και ο σφαγιασμός των Ελλήνων και Αρμενίων της πόλης απο τους Τούρκους του Κεμάλ  

Αποσπάσματα απο το βιβλίο "Χαμένος  Παράδεισος,Σμύρνη 1922", του σύγχρονου Βρετανού ερευνητή και δημοσιογράφου  Γκάϊλς Μίλτον (Εκδόσεις Μίνωας)

Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου 1922
Η Τετάρτη  είχε ξημερώσει καθαρή και όμορφη,άλλη μια λαμπρή μέρα.Όμως  η φθινοπωρινή λιακάδα δεν κατάφερε να κρύψει την πραγματικότητα της κατάστασης  που επικρατούσε μέσα στη Σμύρνη.Τα νικηφόρα στρατεύματα του Μουσταφά Κεμάλ ήταν εκτός ελέγχου  και ο πληθυσμός της πόλης που τώρα είχε διογκωθεί  και είχε φτάσει τους επτακόσιες χιλιάδες ανθρώπους ή και περισσότερους-διέτρεχε θανάσιμο κίνδυνο...."Υπήρχαν  πάρα πολλοί Τούρκοι στρατιώτες που τριγύριζαν  εδώ κι εκεί.Ένας απο αυτούς μπήκε κάπου όπου κρυβόταν μια αρμενική οικογένεια και την κατέσφαξε.Βγαίνοντας , το γιαταγάνι του έσταζε αίμα.Το σκούπισε πάνω στις αρβύλες και τις γκέτες του"... 
ο Τζορτζ Χόρτον  σημείωνε με προσοχή  κάθε νέο κύμα επιθέσεων..."Λυσσασμένοι τσέτες έσπαζαν τις πόρτες των σπιτιών ,πυροβολούσαν  τους φτωχούς ,τρομοκρατημένους κατοίκους ,λεηλατούσαν κ.λ.π"...
...Στο βάθος του δρόμου, μια ομάδα στρατιωτών  ξεφόρτωνε κάτι  που έμοιαζε να είναι μεγάλα βαρέλια πετρέλαιο."Δεν είδα το περιεχόμενό τους" γράφει, "αλλά, κρίνοντας απο το χρώμα και το σχήμα τους , ήταν ολόϊδια  με τα βαρέλια της  Εταιρείας Πετρελαίων της Σμύρνης.Κάθε βαρέλι φρουρούνταν απο δύο ή τρεί Τούρκους στρατιώτες, οι οποίοι τα κυλούσαν  κατά μήκος της οδού Ρεσιντί προς την  Αρμενική Επισκοπή.Ενιωσα ένα ρίγος στη ραχοκοκαλιά και συνειδητοποίησα  το σκοπό όλων αυτών των προετοιμασιών"..."άκουσα κάτι που μπορώ να περιγράψω  μόνο ως ήχους  απο σταγόνες  βροχής που χτυπούν σε στέγη".Οι Τούρκοι στρατιώτες κατάβρεχαν  τ ακτίρια με πετρέλαιο....Οι φλόγες έγιναν αντιληπτές λίγο αργότερα.Ένας απο τους πρώτους ανθρώπους που πρόσεξαν το ξέσπασμα της φωτιάς ήταν η δεσποινίς  Μίνι Μίλς, διευθύντρια  του Αμερικανικού Διακολεγιακού ινστιτούτου...Δεν ήταν η μόνη που είδε το ξέσπασμα της φωτιάς."Οι δάσκαλοι και τα κορίτσια μας είδαν τους Τούρκους  που.... φορούσαν κανονικές, στολές στρατιωτών,και, σε πολλές περιπτώσεις, στολές αξιωματικών να κρατούν μακριά ξύλα με κουρέλια  στην άκρη τους, τα οποία είχαν βουτήξει  σε έναν τενεκέ με κάπιο υγρό.Τα έφερναν μέσα σε σπίτια που αμέσως μετά έπιαναν  φωτιά"...

Ανωνυμία, ψευδωνυμία και συκοφαντική δυσφήμηση στο Ιντερνετ

ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ «Ε», ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ «ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ» ΠΟΥ ΒΑΖΕΙ ΣΤΑ ΣΚΑΡΙΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ * ΜΙΛΟΥΝ ΤΡΕΙΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
«Θα μπορούσες ποτέ να ξεβιδώσεις ένα laptop με σκεπάρνι;» ρώτησε πριν από μέρες ένας φίλος, κρατώντας στα χέρια του την εφημερίδα στη σελίδα με το ρεπορτάζ για τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή που θα αντιμετωπίσει το θέμα των ανώνυμων μπλόγκερ. Είχε μάλιστα μέσα σε εισαγωγικά και με έμφαση τη φράση που χρησιμοποίησε ο υπουργός Δικαιοσύνης: «Θα πάψουν να κυκλοφορούν κουκουλοφόροι στο Διαδίκτυο...».
Γέλια στον κυβερνοχώρο και, ώρες ώρες, κλάματα. Μα, πάνω από όλα, απελευθερωτική ψευδωνυμία Αλήθεια, η υποχρεωτική επωνυμία στην μπλογκόσφαιρα, ως εργαλείο αντιμετώπισης της συκοφάντησης και της χυδαιότητας ορισμένων, μοιάζει από άλλη εποχή. Το σκεπάρνι, που λέγαμε...
Στις 5 Αυγούστου το υπουργείο Δικαιοσύνης ανακοίνωσε τη σύσταση ειδικής νομοπαρασκευαστικής επιτροπής «για τον εξορθολογισμό των διατάξεων που αφορούν το ηλεκτρονικό έγκλημα και την αποτελεσματική προστασία των θυμάτων». Και ως αντικείμενό της, το υπουργείο ανακοίνωσε: «Ειδικότερα, η επιτροπή θα ασχοληθεί με την ταυτοποίηση των διαχειριστών blogs και τη διεύρυνση του καταλόγου των εγκλημάτων για τα οποία θα επιτρέπεται η άρση του απορρήτου».
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, υπάρχουν περισσότερα από 70.000 μπλογκ, εκ των οποίων τουλάχιστον το 1/3 είναι ενεργά και ενημερώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα από τους διαχειριστές τους.
Φθίνει το μπλόγκινγκ
Το blogging(μπλόγκινγκ), η διατήρηση, δηλαδή, ενός διαδικτυακού μέσου όπου ο

Απο την Ισπανία με αγάπη

Πριν απο  τα μέτρα  που μας έκοψαν τους μισθούς και πρίν φυσικά μπούμε  και εμείς στην "λίστα αναμονής " μιας ενδεχόμενης  απόλυσης ,η  σύζυγος έκανε για ενάμισυ περίπου χρόνο  οικονομίες  για ένα  τετραήμερο  ταξίδι.Μαζεύτηκε λοιπόν  το ...αστρονομικό  ποσό τών  1850 ευρώ,  πήραμε τα μπογαλάκια μας  και νάμαστε  στην χώρα του Πικάσο.
Ο λόγος που αποφάσισα να γράψω δυο κουβέντες  απο την Ισπανία είναι  η είδηση  της ανακοίνωσης  των Γερμανων για  την  "επενδυτική" τους επίθεση εναντίον της  Ελλάδας και το πασίγνωστο έργο του Πικάσο  "Γκέρνικα" το  οποίο θυμήθηκα όταν επισκέφθηκα σήμερα το ομώνυμο  μουσείο  στην Βαρκελώνη (  η "Γκερνίκα" βρίσκεται  στο Εθνικό μουσείο Τέχνης στην  Μαδρίτη) και
Ο  Πικάσο    κατά την διάρκεια  του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου εμπνεύσθηκε απο έναν πολύνεκρο αεροπορικό  βομβαρδισμό  της   βασκικής κωμόπολης   Γκερνίκα   που  έκαναν  οι  τότε σύμμαχοι  των φασιστών  του  φρανκικού καθεστώτος  Γερμανοί  .Το αποτέλεσμα αυτής της  γερμανικής  "βοήθειας"  ήταν  να βρεθούν 1650 άνθρωποι νεκροί και  το 70% της πόλης ισοπεδωμένο.
Σε αυτόντον πίνακα  ο Πικάσο  με το δικό του  τρόπο   αποτύπωσε την απανθρωπιά και την βαρβαρότητα όχι γενικά του πολέμου,  όπως λένε μερικοί  "ουδέτεροι" κουλτουριάρηδες, αλλά την  βαρβαρότητα ενός συστήματος.Την  απανθρωπιά  εκείνων που τότε και  σήμερα προβάλλοντας την ανάγκη  της δημιουργίας ενός κόσμου  "καθαρού" απο  την "καταραμένη ελευθερία του ανθρώπινου προσώπου",  σφάζουν ,εξοντώνουν,  κατακερματίζουν έθνη και λαούς.
Έτσι είτε με Φράνκο, είτε με Χίτλερ, είτε με Μπους και Κλίντον , το ζητούμενο  ήταν  και είναι πάντα το ίδιο.
Ο άνθρωπος πρέπει να  "αναδημιουργηθεί", να γίνει ένα υβρίδιο που απλώς  θα έχει  όλα τα χαρακτηριστικά  της αρχικής δημιουργίας  πλήν εκείνων  της ελευθερίας  και του αυτεξούσιου.
Βέβαια  τότε  ο Χίτλερ με τον Φράνκο βομβάδιζαν άμαχους Βάσκους   για να δείξουν σε όλους τους δημοκράτες Ισπανούς  πως δεν υπάρχει  άλλος δρόμος παρά  εκείνος  της απόλυτης υποταγής  και παράδοσης.Όμως σήμερα οι διάδοχοί τους  έχοντας πράξει τα ίδια ακριβώς  σε χώρες  σαν το Ιρακ , το Αφγανιστάν, την Γιουγκοσλαβία κ.α , χρησιμοποιούν στις  πιό "πολιτισμένες" χώρες την  μέθοδο της οικονομικής εξόντωσης  προκειμένου να τρομοκρατήσουν  τους λαούς  και να τους  αναγκάσουν όχι απλώς να  υποκριθούν τους υποταγμένους  αλλά να παραδώσουν  την ψυχή  και το  σώμα τους  στην διαχείριση της  εξουσίας των "αγορών".
Σήμερα   η Νέα Τάξη Πραγμάτων   δεν μιλά φυσικά  για μία "Άρεια φυλή" αλλά  για τις  "αγορές" που μόνο αυτές   έχουν δικαίωμα   να γεύονται και να απολαμβάνουν  το αγαθό της ελευθερίας ( το γνωστό  νεοφιλελεύθερο σλόγκαν της  "ελεύθερης αγοράς και  οικονομίας).Αυτό  που απαιτούν  οι δήθεν  ανώνυμες αγορές δεν είναι  ούτε  η οικονομική εξυγίανση  ή οι  λεγόμενες  διαρθρωτικές αλλαγές  ,ούτε  κάν  η  δήλωση  υποταγής στους κανόνες τους, αλλά  η μόλυνση των πάντων με αυτό που  η "Νέα Εποχή" ονομάζει   "συλλογική συνείδηση"   ενώ  στην ουσία πρόκειται για την  απόλυτη  απουσία συνείδησης.
Ούτε  τα σπρεντ ούτε τα χρέη τους ενδιαφέρουν , εξάλλου αυτοί τα κατασκεύασαν .Θα τολμούσα να πω  ότι  ακόμα και  η συσσώρευση του κεφαλαίου  μέσω της  "καθαρότερης"  μορφής του καπιταλισμού που ήδη χρησιμοποιούν  δεν είναι ο αυτοσκοπός τους.
Θέλουν  εδώ και τώρα  να αλλάξουν  τα μυαλά και τις καρδιές μας  ώστε  η εξουσία τους να ευδοκιμήσει και ως παγκόσμια και ως  ...αιώνια.
Το διακύβευμα  σήμερα για τον κάθε  άνθρωπο   είναι αν θα προτιμήσει την  επιβίωση απο την ζωή.Το λέω  με τόσο χοντροκομένο τρόπο  διότι βλέπω καθημερινά  όλο και περισσότερους  να μιλούν  για  δήθεν νομιμότητα κλπ.Μα  καιμόνο η αναζήτηση  της νομιμότητας μέσα σε όλη αυτήν την πανούκλα  της ανομίας είναι μία πράξη "θεοποίησης" εκείνων  που  προς το παρόν  κρύβονται   ως πρόσωπα και εμφανίζονται  μόνο  ως "αγορές".Συνεπώς ,για να επανέλθω, δεν παζαρεύουμε την επιβίωσή μας  αλλά την ίδια  την ζωή  του ανθρώπινου προσώπου.

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

Πεθαίνει ο καπιταλισμός ή απλώς το φίδι δαγκώνει την ουρά του;


Η   πορεία  του  καπιταλισμού δεν είναι  μια  ευθεία  προβλέψιμη γραμμή όπως   αφελώς  πίστεψαν και δυστυχώς ακόμα πιστεύουν   πάρα πολλοί.Αν ενώναμε  τα ιστορικά σημεία της πορείας του μέχρι σήμερα, θα  βλέπαμε ότι  δεν σχηματίζεται  παρά  ένα φίδι που δαγκώνει την ουρά του.(Κάτι  δηλαδή που μας παραπέμπει στο σύμβολο της «θεοσοφικής εταιρείας»   η θεωρία της οποίας αποτέλεσε την ιδεολογική  βάση για  την δημιουργία των  «δεξαμενών σκέψης»  της «Νέας Εποχής»).

Αυτό λοιπόν που  σήμερα φαίνεται   ως   κατάρρευση του καπιταλιστικού  συστήματος δεν είναι  παρά  το κλείσιμο  ενός  κύκλου, ή  το τέλος  της πορείας  ενός συστήματος  απόγονος του  οποίου  είναι και ο καπιταλισμός.

Ο Μάλθους , ο Γιόζεφ  Σουμπέτερ ο  Φρίντμαν  και κάμποσοι   άλλοι  θεωρητικοί  του παγκόσμιου κανιβαλισμού, μας φανέρωσαν  με τον  σαφέστερο τρόπο τα συστατικά στοιχεία αυτού του συστήματος,του οποίου την «ηπια μορφή» υπηρέτησαν  συνειδητά ή ασυνείδητα   σχεδόν όλοι οι  υπο πτώχευση  Ευρωπαίοι.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση  δεν  ήταν  όπως  πιστεύουν πολλοί το αποτέλεσμα της   τεράστιας  εξουσίας  των  νεοφιλελεύθερων   ομάδων κρούσης  της «σχολής του Σικάγο» ή   απλώς η κατάληξη  της δράσης  ένός ανώνυμου  δικτύου  «ζηλωτών» του καπιταλιστικού  «ιδεώδους».Αυτο που εμφανίζεται ως  οικονομική κρίση  δεν είναι παρά η   αποκάλυψη του πραγματικού προσώπου  του  «φιδιού» ειδικά τώρα που έφτασε ο καιρός  να δαγκώσει την ουρά  του και να κλείσει σε αυτόν τον   βρωμερό κύκλο όλες τις κοινωνίες των  μέχρι τώρα υπνωτισμένων  πολιτών.
Ο  φρίντμαν , ο Σουμπέτερ και  οι  άλλοι  «γκουρού» του  «νέου» ή του «παλαιού» καπιταλισμού  δεν  εξέφρασαν παρά μόνο το περίγραμμα  αυτού  του  άθλιου συστήματος.Η ουσία  βρίσκεται   κάπου ανάμεσα  στις  χυδαίες  και κυνικές    περιγραφές και  «συμβουλές» τους.Όλοι τους μιλούν  για την αναγκαιότητα  μιας ολοκληρωτικής  καταστροφής   μέσα από την οποία  θα  αναδυθεί «καθαρό»  και  «αμόλυντο» από  ανθρωπιστικές και κοινωνικές αξίες το γνήσιο  και «αυτορυθμιζόμενο» σύστημα της  «ελεύθερης αγοράς».Ο βασικός  άξονας της  «δημιουργικής  καταστροφής», του νεοφιλελευθερισμού, της μετεξέλιξης του  καπιταλισμού ή όπως άλλιώς   έχουν ονομάσει  αυτήν την  σύγχρονη  βαρβαρότητα, στηρίζεται  σε μία βασική  αξιακή τριάδα την  οποία   και εφαρμόζει  με  θρησκευτική ευλάβεια.Μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, πλήρης απορρύθμιση των κρατικών λειτουργιών και  δραστικότατες περικοπές  των  κοινωνικών δαπανών.Κάθε μία  από αυτές τις «νέες  αξίες»  αποτελεί   και μία πηγή  πληγών για τους λαούς στους οποίους   εφαρμόζεται το νέο σύστημα, ενώ ο στόχος  αυτής  της εφαρμόγής  δεν είναι ασφαλώς η διόρθωση των  «κακώς κειμένων»  του  «παλαιού» οικονομικού  μοντέλου αλλά ο βίαιη  υποταγή των λαών  στην   απόλυτη  εξουσία  μιας  «παγκόσμιας κυβέρνησης».
Οι  ορθές  διαπιστώσεις και εκτιμήσεις των  πιο προοδευτικών αναλυτών  σχετικά με τα απάνθρωπα  χαρακτηριστικά  των  «θεραπειών σόκ» τύπου  Ελλάδας , Αργεντινής, Χιλής , Βολιβίας, Πολωνίας, Ρωσίας  κλπ περιορίζονται   εκ τωνπραγμάτων σε μια περιγραφή των συστατικών  ή και δομικών στοιχείων της  σύγχρονης βαρβαρότητας, χωρίς  ωστόσο  να  ειδοποιούν  για τον  πραγματικό  κίνδυνο που απειλεί όλες τις κοινωνίες.
Η οικονομική εξόντωση  των λαών και η  εξ αυτής  κοινωνική εξαθλίωση   δεν  είναι ο σκοπός αλλά το μέσο  με  το οποίο  οι κοινωνίες  θα περάσουν  σε μία άλλη μορφή   διακυβέρνησης  η οποία  θα …διορθώσει  με  «οικουμενικό τρόπο» άπαξ και δια παντός  το  «αρχέγονο  ελάττωμα».Ο στόχος τους  λοιπόν  δεν είναι ούτε  η αναδιανομή  του πλούτου, ούτε   η  εξέλιξη  του  ιμπεριαλισμού  και η  ενδυνάμωση  μιας αυστηρά καθορισμένης  και απόλυτα ελεγχόμενης  οικονομικό- πολιτικής  ολιγαρχίας, αυτά  ήταν και είναι  εργαλεία  που έτσι κι αλλιώς είχαν στα χέρια τους οι διαπλεκόμενες με το σύστημα εξουσίες και τα  οποία  χρησιμοποιούσαν   ανάλογα με τις ιστορικές συνθήκες  και τις υποδομές που διέθετε το σύστημα.Ο στόχος τους είναι   ο πυρήνας των κοινωνιών   δηλαδή το ανθρώπινο πρόσωπο και ό μόνος τρόπος για  να πετύχουν την  τελική  αλλοίωσή  του είναι  να  εξαναγκάσουν τον κάθε άνθρωπο να παραδώσει  το θεόσδοτο δώρο της ελευθερίας στα χέρια τους  , να απωλέσει  το αυτεξούσιο  ώστε  να μεταμορφωθεί  βίαια  σε μία άνευρη , άβουλη  και ασφαλώς  ακίνδυνη   οντότητα.Όταν ο άνθρωπος  από   πρόσωπο  μεταμορφωθεί σε  άτομο  τότε   η «αγορές» θα έχουν  …ισορροπήσει  και  το  «κεφάλαιο»  θα παράγεται  χωρίς  να απειλείται  από «αστάθμητους  παράγοντες»  και φυσικά θα ρέει  σε  συγκεκριμένα  κανάλια με ασφάλεια  αφού δεν χρειάζεται κανενός  είδους εκτροπή   για  την τροφοδότηση  του πλήθους.
Η Naomi Klein  γράφει  : «…Ο ορισμός  του Φρίντμαν  για την ελευθερία, σύμφωνα με τον οποίο  οι πολιτικές ελευθερίες  είναι συμπτωματικές ή και περιττές σε σύγκριση με την ελευθερία  του χωρίς περιορισμούς  εμπορίου, συνέπιπτε, πολύ  βολικά, με το όραμα που είχε αρχίσει  να μορφοποιείται  στο πολιτικό γραφείο του  Κομμουνιστικού  Κόμματος της Κίνας….Όταν λοιπόν  το 1983  ο Τέγκ άνοιξε  τα σύνορα της χώρας  στις ξένες επενδύσεις  και περιόρισε  τα προστατευτικά μέτρα  για τους εργάτες, διέταξε  ταυτόχρονα να συσταθεί  η Λαϊκή  Ένοπλη Αστυνομία, ένα σώμα  αντιμετώπισης  των ταραχών  με δύναμη  400.000 ανδρών, επιφορτισμένο με την αποστολή  να καταπνίγει  και το παραμικρό  σημάδι  «οικονομικού  εγκλήματος»  (π.χ  απεργίες και διαδηλώσεις)…»
Τι βλέπουμε στο παράδειγμα  της Κίνας;
Ότι   το  βασικό εμπόδιο δεν ήταν  η  εφαρμογή  της   ακόμη πιο βάρβαρης   οικονομικής πολιτικής  της  «σχολης του Σικάγου» , αλλά  η  ύπαρξη   αυτής καθ΄αυτής της ελευθερίας στην συνείδηση  του  Κινεζικού λαού.Μιας  ελευθερίας   που αν και επι  Μάο είχε εγκλωβιστεί  αυστηρά  στην καρδιά του Κινέζου πολίτη   και που  δεν είχε ποτέ πολιτικό  αντίκρυσμα , ωστόσο  υπήρχε.Αυτή ήταν που οδήγησε   εκατοντάδες χιλιάδες  εργατών  και φοιτητών στην   πλατεία Τιενανμέν και αυτήν  χτύπησαν τα επιτελεία  της  σύγχρονης «Νέας Τάξης Πραγμάτων» στις  3 Ιουνίου  του 1989.
Η  σφαγή της  Τιενανμέν  ήταν  απαραίτητη όχι μόνο για να προχωρήσουν οι  νέο-καπιταλιστικές   «μεταρρυθμίσεις»  αλλά για  να  τρομοκρατηθεί  αποτελεσματικά ο λαός, να υποχωρήσει και  να  παραδώσει  τελικά  την καλά κρυμένη στην καρδιά του ελευθερία  για χάρη μιας   μίζερης και οπωσδήποτε  απάνθρωπης  επιβίωσης.
Η Κίνα   έγινε τελικά το «κάτεργο» του πλανήτη  και  ταυτοχρόνως   το πρότυπο   της παγκόσμιας διακυβέρνησης  για την οποία   δουλεύουν   όλοι οι πρωταγωνιστές  της σημερινής παγκόσμιας   οικονομικής κρίσης.
Θα το ξαναπούμε για μια ακόμη φορά .Αυτό που βιώνουμε σήμερα  δηλαδή  η οικονομική  τρομοκρατία  των «αγορών»  και   οι συνέπειες της σοφά κατασκευασμένης  χρεοκοπίας, δεν είναι  ούτε το σύμπτωμα  μιας  κακοήθους εξέλιξης  του συστήματος  που χρειάζεται  την  οδυνηρή   θεραπεία του ακρωτηριασμού  του κοινωνικού κράτους  και της αχαλίνωτης εκποίησης του  πλούτου των υπο κατάργηση  εθνών- κρατών, αλλά  ο φυσιολογικός τρόπος με τον οποίο  κτίζεται  η οικουμενική  φυλακή   της  παγκόσμιας  κυβέρνησης.Το δόγμα του σόκ  το οποίο  πολύ εύστοχα  αναλύει η  Naomi Klein  στο ομώνυμο βιβλίο της, είναι  απλώς ο  «οδικός χάρτης»   μιας πορείας που  έχει χαραχτεί  εδώ και αιώνες και που όπως  φαίνεται  όπου νάναι   θα καταλήξει στο  προσδοκώμενο  από τις εξουσίες  τέρμα.
Το φίδι  όπως είπαμε στην αρχή , δαγκώνει  σήμερα την ουρά του  και πολλοί όπως  η Klein  νομίζουν  ότι   αυτό καταδεικνύει   πως ο καπιταλισμός  , δηλαδή η οικονομική  έκφανση του συστήματος, «πνέει πλέον τα λοίσθια».
Κατά την ταπεινή μας γνώμη  αυτή  η βαρβαρότητα που   έζησαν   τις τελευταίες  τρείς  δεκαετίες  οι λαοί της  Λατινικής Αμερικής, της Ασίας,της Ρωσίας , της Αφρικής  και της Κίνας  και που ζούμε   σήμερα  εμείς  οι  «ανεπτυγμένοι»   της Ευρώπης , δενείναι το  «κύκνειο άσμα»   του συστήματος  αλλά  το  επινίκιο «εμβατήριο» της ολοκληρωτικής του  επικράτησης.
Το ερώτημα  που  τίθεται  είναι  αν  είμαστε διατεθειμένοι  να   αντιδράσουμε σε αυτόν το νέο   εθνοκτόνο και λαοκτόνο  παγκόσμιο ολοκληρωτισμό.

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Προς ψήφιση το νομοσχέδιο για την Κάρτα του μετανάστη


Η πρώτη πόρτα της παγκόσμιας φυλακής άνοιξε ! 
Πόσες «πόρτες» πρέπει να ανοίξουν ακόμα , για να μιλήσει τελικά η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος;

Πριν από λίγες ημέρες, κάπου ανάμεσα στις ειδήσεις με τις τρομοκρατικές επιθέσεις των «αγορών» και τις …εκτιμήσεις των «ειδικών» για το πώς θα αντιδράσει η «ασθενούσα» Ελλάδα στην «θεραπεία σόκ» που μας επέβαλλε η «Νέα Τάξη Πραγμάτων», διαβάσαμε ότι οδεύει προς ψήφιση το νομοσχέδιο για την «Κάρτα Του Μετανάστη».

Όπως έχουμε γράψει και παλιότερα η «Κάρτα Του Μετανάστη» είναι το πιο πιστό αντίγραφο της «Κάρτας Του Πολίτη» με την διαφορά ότι κατασκευάστηκε για να «φυλακίσει» τους μετανάστες που κατοικούν στην Ελλάδα και που δεν έχουν ακόμα αποκτήσει με την γνωστή “fast – track” μέθοδο την ελληνική ιθαγένεια.

Η «Κάρτα Του Μετανάστη» όπως και οι διάφορες άλλες ηλεκτρονικές κάρτες – υβρίδια της Κ.Τ.Π ( κάρτα ασφάλισης, φοροκάρτα, κάρτα δημότη, κάρτα εργασίας, κλπ) κατασκευάστηκαν όχι προφανώς για να λύσουν τα εγγενή προβλήματα της δημόσιας διοίκησης , ή για να ..βελτιώσουν την άρρωστη πολιτική φιλοσοφία που τα συντηρεί και η οποία, ας μην το ξεχνάμε, γεννήθηκε από την ίδια «μήτρα» που γέννησε την «ηλεκτρονική διακυβέρνηση» και κυοφορεί ήδη  την παγκόσμια κυβέρνηση, αλλά για να «συμφιλιωθεί» ο λαός με τις επιμέρους χρήσεις της «Κάρτας Του Πολίτη», στην οποία φυσικά θα περιέχονται όλα τα «καλούδια» της παγκόσμιας ηλεκτρονικής φυλακής (παγκόσμια ηλεκτρονική διακυβέρνηση).

Με βάση τα μέχρι σήμερα «δείγματα γραφής», δεν ήταν έκπληξη,το ότι η κυβέρνηση εν μέσω μιας τέτοιας οικονομικής κρίσης και μέσα στο καλοκαίρι φέρνει νομοσχέδιο για την «Κάρτα του Μετανάστη» . Εξ άλλου κατά την γνωστή συνταγή «Σοκ και δέος» που εφάρμοσε και συνεχίζει να εφαρμόζει παντοιοτρόπως και παντού η «Νέα Τάξη Πραγμάτων», μάθαμε ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο θα κατατεθούν άλλα 46 (!!!) νομοσχέδια.
Νομοσχέδια που αν κατατίθεντο χωριστά και σε συνθήκες δημοκρατικής ηρεμίας και συνταγματικής ευνομίας ,θα προκαλούσαν ασφαλώς μαζικές λαϊκές αντιδράσεις ή κινητοποιήσεις.

Η Naomi Klein στο γνωστό best seller «Το δόγμα του σοκ» περιγράφει μια παρόμοια πρακτική που εφάρμοσε το 1985 η νεοεκλεγείσα κεντροαριστερή κυβέρνηση του Βίκτορα Πάς Εστενσόρο:
«…Ελπίζοντας να προκαλέσουν αυτό το αίσθημα της ματαιότητας, οι Βολιβιανοί που σχεδίασαν την θεραπεία-σοκ, απαίτησαν να εφαρμοστούν ταυτόχρονα όλα τα μέτρα …η ομάδα του Πας επέμεινε να συντελεστεί ολόκληρη η επανάσταση ( δηλαδή η μεταρρύθμιση) με ένα μόνο εκτελεστικό διάταγμα,το DS21060.Το διάταγμα περιλάμβανε 220 ξεχωριστούς νόμους …Το οικονομικό σόκ λειτουργεί με βάση μια παρόμοια θεωρία:την εικασία ότι οι άνθρωποι μπορούν να προβάλλουν αντίσταση σε τμηματικές αλλαγές (π.χ την περικοπή ενός προγράμματος υγείας ή μια εμπορική συμφωνία),αλλά αν συμβούν ταυτόχρονα δεκάδες αλλαγές προς κάθε κατεύθυνση, τότε εδραιώνεται ένα αίσθημα ματαιότητας και ο πληθυσμός περιέχεται σε κατάσταση αδράνειας… Το δόγμα του σόκ λειτουργεί ως εξής:Η αρχική καταστροφή (ένα πραξικόπημα . μια τρομοκρατική επίθεση, μία κατάρρευση των αγορών, ένας πόλεμος , ένα τσουνάμι, ένας τυφώνας), εξωθεί ολόκληρο τον πληθυσμό σε μία κατάσταση συλλογικού κλονισμού….και όπως οι τρομοκρατημένοι κρατούμενοι προδίδουν τα ονόματα των συντρόφων τους και αποκηρύσσουν τα πιστεύω τους, έτσι και οι κοινωνίες που βρίσκονται σε κατάσταση σοκ παραιτούνται συχνά από όσα θα υπερασπίζονταν σθεναρά υπο διαφορετικές συνθήκες…»
Αυτός λοιπόν είναι και ο λόγος που η κυβέρνηση θα μας βομβαρδίσει στις επόμενες ημέρες και μήνες με δεκάδες νομοσχέδια τα οποία επι της ουσίας θα φέρουν «τα πάνω ,κάτω» στην ελληνική κοινωνία. 

Το «δηλητήριο» της Νέας Εποχής πρέπει δηλαδή να μας δοθεί απότομα και σε τεράστιες δόσεις, ώστε να ακινητοποιηθούμε μουδιασμένοι από το «σοκ και το δέος».

Βέβαια όσα λέει η Naomi Klein, είναι απλώς πολιτικές προσεγγίσεις και εκτιμήσεις μιας έξυπνης και κοσμικά «διορατικής» δημοσιογράφου , η οποία όμως αγνοεί τον τρόπο που λειτουργεί ο νούς ενός Έλληνα με Ορθόδοξη καρδιά.Δεν μπορεί να καταλάβει δηλαδή πως γίνεται ο Ορθόδοξος πιστός που έχει ζωντανή σχέση με την Εκκλησία και που μεταλαμβάνει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού , να αποκτά διάκριση και θάρρος και να αντιστέκεται σθεναρά και λεβέντικα σε κάθε τρομοκρατική επίθεση των αντίχριστων δυνάμεων .

Αναμφισβήτητα οι τρομοκρατικές επιθέσεις που δεχόμαστε σαν λαός είναι πολλές και μεγάλες , όμως αυτό που θα μας «σκοτώσει»,δεν είναι ούτε τα όλο και χειρότερα μέτρα «δημοσιονομικής εξυγίανσης» ,ή οι λαοκτόνες φορολογικές «μεταρρυθμίσεις» και οι υπόλοιπες «διαρθρωτικές αλλαγές» που επιβλήθηκαν από τα ξένα "διευθυντήρια" και εφαρμόζουν τα εγχώρια "υποκαταστήματα",αλλά η άρνηση να αντιληφθούμε πως μόνο με την αποκατάσταση της σχέσης μας με τον Θεό , θα αποκτήσουμε το κουράγιο , τη δύναμη και την διάκριση για να αντισταθούμε σε αυτόν τον νέο διωγμό εναντίον του Θεόσδοτου δώρου της ελευθερίας που διαθέτουν τόσο οι χριστιανοί όσο και οι αλλόθρησκοι.

Δυστυχώς κάτω από αυτές τις συνθήκες ο Έλληνας Ορθόδοξος έχει μέχρι στιγμής στερηθεί της ποιμαντικής φροντίδας από την μητέρα Εκκλησία.
Ο Θεός όμως φρόντισε και δεν βρεθήκαμε απόλυτα «ορφανοί». 
Σύσσωμο το Άγιο Όρος (βλέπε σχετική ανακοίνωση) και μεγάλη μερίδα Ιεραρχών, Ιερέων και Μοναχών, αντιλήφθηκαν την πραγματική απειλή και στάθηκαν λεβέντικα και Ορθόδοξα στο πλάι του πιστού λαού, φωνάζοντας μαζί του 
«ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ , ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΤΙΜΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΣΔΟΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ».
Σχετικά με την «Κάρτα του Μετανάστη», όπως είπαμε όλα έχουν τελειώσει. 

Το μόνο που απομένει είναι να ψηφισθεί το σχετικό νομοσχέδιο και μετά να αρχίσει ο υποχρεωτικός εφοδιασμός των μεταναστών που κατοικούν στην Ελλάδα με αυτήν.

Η Εκκλησία της Ελλάδος και προσωπικά ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.Ιερώνυμος , έδειξαν στο πρόσφατο παρελθόν το έντονο ενδιαφέρον τους για τους εμπερίστατους συνανθρώπους μας λαθρομετανάστες.Συσσίτια, συλλογή ρουχισμού, παροχή στέγης , «κιβωτοί» αγάπης , μη κυβερνητικές οργανώσεις , ακόμα και …μουσικές παραστάσεις εντός Ιερών Ναών, είναι μερικά μόνο δείγματα του προσφερόμενου κοινωνικού έργου της Εκκλησίας στους δυστυχισμένους αλλοδαπούς και κατά κύριο λόγο αλλόθρησκους συνανθρώπους μας.

Τώρα που κινδυνεύει η ελευθερία τους και που θέλοντας και μη θα πρέπει να φορέσουν την ηλεκτρονική χειροπέδα της «Νέας Τάξης Πραγμάτων» , γιατί η διοικούσα διοικούσα Εκκλησία τηρεί σιγήν Ιχθύος;

Στο τελευταίο σχετικό ανακοινωθέν, η Ιερά Σύνοδος τόνιζε το «ανύστακτο ενδιαφέρον» της για τα ατομικά δικαιώματα και την προστασία της ελευθερίας των πολιτών και δήλωνε ότι περιμένει να δεί το νομοσχέδιο για την Κάρτα Του Πολίτη ώστε να εκφράσει την τελική της θέση .

Η «Κάρτα του Μετανάστη» δεν είναι παρά μία «Κάρτα του Πολίτη» που απλώς θα διανεμηθεί σε μετανάστες και όχι σε Έλληνες πολίτες .Συνεπώς το περιεχόμενο και οι σκοποί της δεν θα διαφέρουν κατά πολύ από αυτούς της «δικής μας» Κάρτας του Πολίτη. 

Με δεδομένη την απαράδεκτη σιωπή της διοικούσας Εκκλησίας για την Κάρτα του Μετανάστη, τώρα μάλιστα που έχει και το «δεδομένο» της κατάθεσης του νομοσχεδίου, εμείς οι Έλληνες Ορθόδοξοι τι θα πρέπει να σκεφτούμε;

Διότι αν το ενδιαφέρον της Εκκλησίας μας για τους συνανθρώπους  μας μετανάστες περιορίζεται μόνο στην παροχή υλικών αγαθών και σε αντιρατσιστικές  μουσικές εκδηλώσεις  με τον Νταλάρα στον  Άγιο Παντελεήμονα , και σιωπά εμπρός στον  υπαρκτό    κίνδυνο να καταστούν μέσω  αυτής της κάρτας , τα πιστοποιημένα «τεμάχια» μιας ηλεκτρονικής φυλακής ,τότε δυστυχώς ο ρόλος της από Χριστοκεντρικός θα έχει καταντήσει  απλώς ουμανιστικός με μονοφυσιτικά μάλιστα χαρακτηριστικά.

Αν λοιπόν η διοικουσα εκκλησία μας δείχνει τέτοια αδιαφορία για την Κάρτα του Μετανάστη και τους κινδύνους που διατρέχει η Θεόσδοτη και σε αυτούς τους  συνανθρώπους μας  ελευθερία ,μάλλον δεν θα πρέπει να  καλλιεργούμε  μεγάλες προσδοκίες  για το τί θα πράξει   όταν σύντομα θα εμφανισθεί το νομοσχέδιο ή το προεδρικό διάταγμα για την Κάρτα του Πολίτη.

Μας πικραίνει η στάση της Ιεράς Συνόδου αλλά δεν μας απογοητεύει , ούτε και μας αποθαρρύνει ,αφού οι παρακλήσεις και οι προσευχές μας δεν απευθύνονται προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο ή τους Σεβασμιώτατους Ιεράρχες μας αλλά στην ίδια την Κεφαλή της Εκκλησίας μας δηλαδή  στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό ,στην Υπεραγία Μητέρα Του και σε όλους τους Αγίους της Θριαμβεύουσας Εκκλησίας Του .

Σαν χριστιανοί και μέλη του σώματος της Εκκλησίας, ευχόμαστε και προσευχόμαστε, το Πανάγιον Πνεύμα να φωτίσει τους Ιεράρχες μας ώστε να βρεθούν συμμαρτυρούντες με το ποίμνιό τους , για την προστασία  του οποίου είναι υπόλογοι.

Ελευθεροτυπία, Τρίτη 2 Αυγούστου 2011

«Κάρτα Μετανάστη» στους 530.000 αλλοδαπούς εργαζόμενους

Με την Κάρτα του Μετανάστη πρέπει να εφοδιαστούν όλοι οι αλλοδαποί που ζουν κι εργάζονται στη χώρα μας (περίπου 530.000 καταγεγραμμένοι νόμιμοι), ώστε να μην...

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

Μ. Παπαϊωάννου: Νέοι βρυχηθμοί κατά των ιστολογίων



"Ρεσάλτο"
Ο Νέος σατραπίσκος του υπουργείου Δικαιοσύνης διεμήνυσε ότι θα προωθηθεί νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση εγκλημάτων μέσω διαδικτύου, με αιχμή την ταυτοποίηση των διαχειριστών των blogs.

  Το διαβάσαμε ΕΔΩ
  Είναι γνωστό ότι ένα καθεστώς που βρίσκεται σε αποσύνθεση δεν βρίσκει άλλο μέσον άμυνας από τις διώξεις, τα εδώλια, τις απειλές και την τρομοκρατία. Και μόνο αυτό αποδείχνει τη δραματική πολιτική και ηθική του κατάπτωση, τη σαθρότητά του και την καταθλιπτική αδυναμία του.

Οι φασιστικές πρακτικές
της λογοκρισίας, της φίμωσης των ιδεών και των τρομοκρατικών διώξεων των «ενοχλητικών», αποτελούν στρατηγικό στόχο κάθε καθεστώτος.

Για την κυβέρνηση των ανδρεικέλων ο «στόχος» αυτός παίρνει μορφές εξουσιαστικής παράνοιας: «Συμβόλαια θανάτου» που πρέπει να εκτελεστούν το ταχύτερο δυνατόν.

Το κατοχικό καθεστώς είναι τόσο σάπιο και τόσο κυνικά θηριώδες εναντίον του ελληνικού λαού που έχει άμεσα την ανάγκη να περάσει σιδερένιους κύκλους γύρω από το σώμα της ελληνικής κοινωνίας, σαν κι αυτούς που περιτυλίγουν ένα σάπιο βαρέλι για να μη διαλυθεί.

Επιχειρούν, λοιπόν, οι υπάλληλοι των «νταβάδων» (διεθνών και εγχώριων), να θωρακίσουν τα εγκλήματά τους με τρομοκρατικά νομοθετήματα.

Να θυμίσουμε το προτεινόμενο τρομοθέτημα του Καστανίδη (του προγενέστερου...

Quebrandos ,αυτοί που «έσπασαν»


Quebrandos ονομάζονταν όσοι δεν άντεξαν τα βασανιστήρια στις φυλακές των made by USA χουντικών καθεστώτων των λατινοαμερικανικών χωρών.Είναι όλοι αυτοί οι άγνωστοι  πολίτες  της  Χιλής, της  Αργεντινής, της Ονδούρας,της Βραζιλίας, της Ινδονησίας,της Σερβίας,του Ιράκ , του Αφγανιστάν, της Αιγύπτου, της Συρίας , της Παλαιστίνης,του κόσμου όλου, που τους άρπαξαν  μέσα στη νύχτα  οι  πραιτωριανοί της Νέας Τάξης Πραγμάτων  για να καταλήξουν  με κουκούλες  και  καλώδια   σε κάποιο  μυστικό ή φανερό  κολαστήριο της CIA.
Είναι εκείνοι  που επιλέχτηκαν  για να δοκιμαστεί  πάνω τους η  αποτελεσματικότητα  της  νέας βαρβαρότητας.
Αυτοί ήταν τα πειραματόζωα  στα οποία η εξουσία με φρικτά βασανιστήρια  και επιστημονικές  μεθόδους ,  έσβησε  την συνείδηση , την μνήμη, την αγάπη  για τον διπλανό  και  κάθε συναίσθημα   και τους κατέστησε  "λευκό χαρτί" πάνω στο οποίο  έγραψε  μόνο την  λέξη  "ναί".
Quebrandos είναι και όλοι όσοι είδαν «από κοντά»  χωρίς την πολιτική μεταμφίεση το αληθινό πρόσωπο της Νέας Τάξης Πραγμάτων.
Quebrandos γίναμε και εμείς χωρίς μάλιστα να έχουμε υποστεί όλα αυτά τα βασανιστήρια που επινόησε  η CIA και τα επιτελεία της «νέας ολιγαρχίας».
Τρομάξαμε και μαζευτήκαμε στο καβούκι μας με τα πρώτα τρομοκρατικά χτυπήματα των «αγορών».Αφήσαμε τους οικοδόμους της «νέας παγκόσμιας κυβέρνησης» να βάλουν την ψυχή και το μυαλό μας στο πλυντήριο και τώρα παρακολουθούμε μουδιασμένοι την σταδιακή μεταμόρφωσή μας σε tabula rasa (άγραφη πλάκα).
Το υπέρογκο κατασκευασμένο χρέος , τα μνημόνια, τα επαχθή δάνεια, οι φοβέρες των ξένων και των ντόπιων βασανιστών, δεν είναι  η απειλή, αλλά το μέσο με το οποίο οι λαοί θα τρομοκρατηθούν και θα ακινητοποιηθούν κοιτώντας μόνο το περιεχόμενο της τρομοκρατίας  και όχι αυτό που κρύβεται από πίσω.
Ο στόχος είναι να εγκλωβιστεί ο νούς στον βασανιστή , να αποκοπεί από την πραγματικότητα και τελικά να χάσει τον προσανατολισμό του και την ικανότητα για διαμόρφωση αντίστασης.

Είναι αλήθεια ότι δεχόμαστε συνεχώς χαστούκια και μάλιστα ο ρυθμός και η έντασή τους διαρκώς αυξάνουν για να προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερο σοκ ,ωστόσο είναι  στο χέρι μας να μην αφήσουμε το νού  να εγκλωβιστεί  στην απάθεια ή στην κατευθυνόμενη οργή .Δεν είναι αντίδραση να τρέχουμε δεξιά – αριστερά ψάχνοντας για κάποιο δάκτυλο που θα μας δείξει την έξοδο από το πεδίο της μάχης.
Εδώ πρέπει να μείνουμε , να δούμε τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά και να πολεμήσουμε συλλογικά και οργανωμένα.
Αν δεν αναγνωρίσουμε ποιος είναι πραγματικά ο εχθρός και πως μεταμφιέζεται τότε στην καλύτερη περίπτωση θα έχουμε την ψευδαίσθηση ότι κάνουμε αντίσταση ενώ στην ουσία θα βουλιάζουμε στην κινούμενη άμμο της Νέας Τάξης Πραγμάτων.
Αυτό που συμβαίνει  σήμερα στην  Ελλάδα και στην  Ευρώπη   δεν είναι   παρά  η  εξέλιξη της  "σταυροφορίας"  που  ξεκίνησε  εδώ και  πολλά χρόνια  και που έχει στόχο  όχι μόνο να επιβάλλει  μια "Νέα Τάξη Πραγμάτων" αλλά  να καταστρέψει   υλικά και πνευματικά  ό,τι και όσους βρεί μπροστά της.
Αυτός  είναι ο αληθινός πόλεμος και όχι εκείνος  τον οποίον μας  περιγράφουν οι  αριστεροδέξιοι ιπποκόμοι των σταυροφόρων.
Αυτοί  οι δαίμονες  της κόλασης  δεν  φοβούνται ούτε τις μούντζες των αγανακτισμένων , ούτε τα παχιά  λόγια  του κάθε Θεοδωράκη  Καζάκη ή Ληναίου.Γελούν  με τις φωνές  για νομιμότητα και περισσότερη δημοκρατία  και  όταν  ξεστομίζουν  μαγαρισμένα στόματα  πατριωτικά λόγια   ακονίζουν  τα τσεκούρια τους διασκεδάζοντας  με την βλακεία μας.
Σε αυτόν τον πόλεμο   τα  αποτελεσματικότερα  όπλα είναι η συνειδητοποίηση  του τι γυρεύει απο εμάς  ο εχθρός και η   μαζική αντίσταση  σε όλα  αυτά  που  προσφέρει  σαν σωσίβια  ο τοπικός  του εκπρόσωπος.
Να γινουμε όλοι Κολοκοτρώνηδες, Μακρυγιάνηδες , Παπουλάκοι και τότε με την βοήθεια του Θεού    θα  καταλάβουμε ότι όλα αυτά  που  μας τρομάζουν  και μας ακινητοποιούν   δεν είναι παρά  οι οργισμένες  κραυγές πανικού  ενός  θηρίου  που ψοφάει.

Οι τελευταίες 80 αναρτήσεις μας