
Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΙΟΥ
(30 Μαρτίου-2 Απριλίου 1822)
(30 Μαρτίου-2 Απριλίου 1822)
Σε πείσμα όσων μας προτείνουν να ξεχάσουμε και να κοιμηθούμε βλέπονταςστον ύπνο μας τζίπ και "Πετρούλες" εμείς μένουμε ξύπνιοι και θυμόμαστε.
Πριν απο 188 χρόνια η Χίος βίωνε την ...ποιότητα της "δίκαιης,ισχυρής και πολιτισμένης" Οθωμανικής αυτοκρατορίας, μόνο που αυτή την "εμπειρία" την πλήρωσε με το αίμα 50.000 Χιωτών (απο τους 100.000 κατοίκους του νησιού επέζησαν περίπου οι 40.000 εκ των οποίων οι 20.000 είχαν πιαστεί και πουληθεί σαν σκλάβοι).Οι Χιώτες τιμωρήθηκαν για την "αχαριστία" που έδειξαν στον Τούρκο αφέντη επαναστατώντας εναντίον του ζητώντας οι άθλιοι απλώς την ελευθερία τους.
Το τραγικό δεν είναι η θυσία τόσων ανθρώπων που αρνήθηκαν να "θυμιατίσουν" την εικόνα του Σουλτάνου,είναι ότι σήμερα τα ...Ελληνικά "λιβανιστήρια" του σύγχρονου αόρατου σουλτάνου φωνάζουν για το δικαίωμα μερίδας της μουσουλμανικής μειονότητας να "αυτοπροσδιορίζονται" ως "Τούρκοι" χωρίς έστω και μετά απο 187 χρόνια να αναγνωρίζουν το ίδιο δικαίωμα στους σφαγμένους της Χίου και όλης της τότε επαναστατημένης Ελλάδας.
Απο τη σφαγή της Χίου μέχρι τη σφαγή της Γάζας η χρονική απόσταση είναι πολύ μεγάλη ,η ιδεολογική απόσταση όμως των εντολέων και των δύο σφαγών πάρα πολύ μικρή.Γι΄αυτό η ιστορία ή πρέπει να ... ξαναγραφτεί ή πρέπει να καταργηθεί αφού αποκαλύπτει αυτές τις αποστάσεις και σπρώχνει στην εξέγερση και την ανατροπή κάθε έναν που συνδέει την ύπαρξή του με αυτήν της ελευθερίας και του αυτεξούσιου.(Αναδημοσίευση απο την παλιά "Κλασσικοπερίπτωση" εδώ)






























+%CE%B1%CF%80%CF%8C+1e.jpg)