ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ

Archive for 09/16/09

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1978 Η ΠΡΩΤΗ "ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ" ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ


Σαν σήμερα στις 16 Σεπτεμβρίου του 1978, η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή του Α΄,ψηφίζει το νόμο 821/1978 ο οποίος "διευρύνει" με ασαφή τρόπο τις περιπτώσεις που μπορεί να γίνει μια δολοφονία ενός παιδιού ή αλλιώς "τεχνητή διακοπή κύησης".Οκτώ χρόνια μετά οι πιέσεις της "Ε.Γ.Ε" (Ενωση Γυναικών Ελλαδας) με πρόεδρο τη Μαργαρίτα Παπανδρέου φέρνουν στη βουλή το νόμο 1609/1986 ο οποίος και ψηφίζεται απο την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.Αυτός ο νόμος ο οποίος ισχύει μέχρι και σήμερα αίρει κάθε περιορισμό στις αμβλώσεις αρκεί να το θέλει η έγκυος και να συμφωνεί ο "εκετελεστής" (ιατρός-γυναικολόγος).
Αν σκεφτούμε ότι αποτο 1986 μέχρι σήμερα ο μέσος όρος των δεδηλωμένων εκτρώσεων που γίνονται στα ελληνικά μαιευτήρια ετησίως κυμαίνεται στις 95.000 ,τότε θα διαπιστώσουμε με φρίκη ότι περίπου 2.185.000 αγέννητα παιδιά έχουν δολοφονηθεί εν ψυχρώ.
Αν όλα αυτά τα θύματα της δήθεν γυναικείας χειραφέτησης τα βάζαμε στη σειρά θα βρίσκαμε ότι αυτό το "άλμα " της ...προόδου έχει μήκος 665,5 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ.
Επειδή οι περισσότεροι γιατροί όταν επανελάμβαναν κατα την ορκωμοσία τους τον όρκο του Ιπποκράτη ,μάλλον δεν έδιναν και μεγάλη σημασία στα λόγια, να τους θυμίσουμε μερικά απο αυτά:
Δεν θα δώσω σε κανέναν φάρμακο θανάσιμο, ούτε τέτοια συμβουλή, ούτε σε γυναίκα θα δώσω εκτρωτικό φάρμακο.

Σε εκείνους που δεν αρνούνται να κάνουν μια δεύτερη σκέψη, τους συστήνουμε να δουν το ντοκυμαντέρ "ΚΡΑΥΓΕΣ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ" και μετά αν συνεχίσουν να πιστεύουν ότι το έμβρυο που δολοφονείται δεν είναι κανονικός άνθρωπος ,τότε πραγματικά ευχόμαστε ο Θεός να τους φωτίσει.
Το ντοκυμαντέρ μπορείτε να το δείτε στο site :http://www.silentscream.org/

Όσες και όσοι χρειάζονται ενημέρωση και αληθινή βοήθεια μπορούν να τη βρούν στον ιστότοπο του Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού (http://www.unborn.gr/unborn1/unborn/index.php)

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2009- ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ 16ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ





Θρίαμβο του ΠΑΣΟΚ, εκλογική κατάρρευση της ΝΔ προδιαγράφει η νέα δημοσκόπηση της Vprc που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του Tvxs. Αν τα σημερινά δεδομένα επαληθευθούν στις κάλπες της 4ης Οκτωβρίου, το ΠΑΣΟΚ εκλέγει 159 βουλευτές και σχηματίζει με άνεση αυτοδύναμη κυβέρνηση.
περισσότερα στο TVXS.gr (http://www.tvxs.gr/v20784)

«Παγκόσμιο Χωριό και Κοινωνία Πληροφοριών»

Αναδημοσίευση αποσπασμάτων του άρθρου που διαβάσαμε στο εξαιρετικό ιστολόγιο "ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ"
http://redskywarning.blogspot.com/
----------------------------------------------
Γράφει ο "Μικρός Αδελφός"
Η οικοδόμηση της λεγόμενης «Κοινωνίας των Πληροφοριών» δεν είναι απλά ένα σχέδιο.

Ενεργείται ήδη, και όλοι μας - θέλουμε δεν θέλουμε- οδηγούμαστε να γίνουμε τα οικοδομικά υλικά αυτού του κατασκευάσματος.

Ή, για να ακριβολογούμε, οδηγούμαστε να γίνουμε τα νούμερα εκείνα που θα αθροισθούν στον κόσμο ολόκληρο για να δημιουργηθεί το «Παγκόσμιο Χωριό», ο «Πλανητικός Πολιτισμός» με ένα νόμισμα (κι αυτό ψηφιακό), ένα κράτος, ένα μέσο επικοινωνίας, μία παγκόσμια ταυτότητα μ’ έναν Παγκόσμιο άριθμό, ένα Παγκόσμιο Ηγέτη.

Σενάριο άρρωστημένης φαντασίας; Όχι!...

Σαν χείμαρρος οι εξελίξεις και οι πληροφορίες μας κατακλύζουν και μας καθιστούν ή αμέτοχους σ’ όλα αυτά ή παραζαλισμένους απ’ την προσπάθεια να συγκεντρώσουμε όλο και περισσότερες πληροφορίες.

Και όπως έγραψε ο ποιητής Τ. Σ. Έλλιοτ :

«Είχαμε την σοφία και την χάσαμε στην γνώση. Είχαμε την γνώση και την χάσαμε μέσα στις πληροφορίες».

Ο πρώτος μεγάλος κίνδυνος που δεν μας απειλεί αφού μας έχει ήδη κυριεύσει σε μεγάλο βαθμό: η απώλεια του κριτικού πνεύματος. Το χάσιμο της σοφίας και της γνώσης.

Η σύγχρονη μορφή όχι πλύσης αλλά «σύγχυσης εγκεφάλου». (Διαφωνείτε; Παρακολουθείστε ένα δελτίο ειδήσεων και λίγες διαφημίσεις προσπαθώντας να έχετε κριτικό-όχι κατακριτικό-πνεύμα και βγάλτε τα συμπεράσματά σας).

Εδώ όμως υπάρχει και ένας αφανής μεγαλύτερος κίνδυνος: η σύγχυση των ψυχών.

Ο «κυβερνοχώρος», λοιπόν, μπορεί να μας κάνει «κυβερνοσκλάβους», εξαρτημένους από την τεχνολογία, θέλουμε δεν θέλουμε.

Μπορεί να μας «πακετάρει» σε μία πλαστική καρτούλα πού φυσικά θα είναι «έξυπνη», πιο έξυπνη τελικά από μας, αφού μόνοι μας θα θελήσουμε να συμπιεστούμε στο μικρο-τσίπ για να γίνουμε μικρο-εξαρτήματα της Παγκόσμιας Μηχανής.

Και ενώ φρικιάζουμε μπροστά στην αριθμοποίηση των φυλακισμένων η των αιχμαλώτων πολέμου, χειροκροτούμε την απόλυτη αριθμοποίηση-νουμεροποίηισή μας για την «ταχύτερη εξυπηρέτησή μας», για την ευκολία μας», για την «προαγωγή του πολιτισμού και του ανθρωπίνου πολιτισμού».


Που πήγε το ασκητικό ήθος των Ορθοδόξων Ελλήνων; Ή, καλύτερα, που πήγε το ήθος της ελευθερίας και η Ορθοδοξία των Ελλήνων;

Χτίζουμε μόνοι μας το κλουβί μας και το στολίζουμε και με χρυσές κορδέλες!

Ίσως δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα. Δεν πρόκειται μόνο για το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν. Δεν πρόκειται μόνο για την Ευρώπη. Πρόκειται για ολόκληρο τον κόσμο! Η παρακολούθηση της Σένγκεν είναι ο πρόλογος, η εισαγωγή στο μεγάλο Παγκόσμιο παζλ της υποδούλωσης των λαών. Παρόμοια συστήματα λειτουργούν σήμερα σε πάρα πολλά κράτη του κόσμου δικτυωμένα μεταξύ τους μέσω των κομπιούτερ ανταλλάσσοντας έτσι πληροφορίες για τους πολίτες αυτών των χωρών, για λόγους υποτίθεται ασφαλείας.

Από Ταϊλάνδη μέχρι Μεξικό, στα περισσότερα κράτη της γης μεθοδεύονται τώρα νέες κάρτες διαφόρων τύπων: ασφαλίσεων, υγείας, φορολογικές, προσωπικές ταυτότητας κ.λ.π. με δύο όμως κοινά χαρακτηριστικά:

1.Διαθέτουν δυνατότατες αποθήκευσης τεράστιου όγκου πληροφοριών (στη μαγνητική ταινία-πού σταδιακά θα καταργηθεί-ή στο μικροτσίπ).

2. Όλες ανεξαιρέτως μπορούν να αποκαλύψουν τις πληροφορίες αυτές μέσω κομπιούτερ.

Ας καταλάβουμε λοιπόν ότι η ιδιωτική ζωή έφτασε στο τέλος της. Με την σημερινή παγκόσμια δικτύωση, οι προσωπικές μας πληροφορίες μπορούν να ταξιδεύσουν παντού.

Κι ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας ή τον κωδικό ασφαλείας του κομπιούτερ μας: αυτή την στιγμή δεν υπάρχει ούτε ένας κωδικός ασφαλείας-δημόσιος ή ιδιωτικός- που να μην έχει «σπάσει».

Κάτι ανάλογο που θα γίνεται-και γίνεται και στις τραπεζικές κάρτες μας «ηλεκτρονικού χρήματος». Χάνοντας έτσι το χρήμα μες’ από τα χέρια μας!...

Φροντίστε, λοιπόν, για την... «ασφάλειά σας» να προμηθευθείτε αμέσως τις «έξυπνες» κάρτες που μας πλασάρουν!

Το σκηνικό του «Παγκόσμιου Χωριού» συμπληρώνεται με τον Ένα Αρχηγό του Παγκόσμιου Χωριού, τον Παγκόσμιο Ηγέτη στην ουσία.

Εσείς, αγαπητοί μου ποιος λέτε να είναι;

Η Κοινωνία των Πληροφοριών, η Παγκόσμια Επικοινωνιακή Κοινότατα, χρειάζεται μετά από όλα αυτά τα μοναδικά και Έναν Παγκόσμιο Αριθμό.

Υπάρχουν 665 απόψεις για το ποιος θα είναι.

Λέτε με την δική σας να γίνουν 666;

Γιατί της την πέφτουν που έγινε μόναχη; Ήμαρτον


http://troktiko.blogspot.com/2009/09/blog-post_4156.html

Έπρεπε να μας ρωτήσει πριν το κάνει αυτό το ...έγκλημα. Η ηθοποιός Ναταλία Λιονάκη ούτε μπήκε στον κόπο να ρωτήσει τα ΜΜΕ και εμάς αν πρέπει να γίνει μοναχή ή όχι...
Την έχουν διαλύσει την κοπέλα και για να καταλάβετε πόσο άσχετοι είναι όσοι τα λένε διαβάστε τι έχουν πει για ένα θέμα που αφορά την ίδια και μόνο:


- "Μόνο με ένα θαύμα θα γυρίσει πίσω"!!!

- "Γιατί αποφάσισε να καταστρέψει την ζωή της;"

- "Δεν είχε ερωτικό σύντροφο"

- "Ήταν πολύ όμορφη για να γίνει μοναχή"

- "Κλείστηκε σε ένα μοναστήρι"

Και λέμε εμείς οι ανόητοι:

Γιατί να δεχθούμε ότι η Λιονάκη κατέστρεψε την ζωή της και να μην πούμε ότι κατάλαβε νωρίς το νόημα της ζωής; Ποιος είπε σε όλους τους άχρηστους πανελίστες ότι το νόημα είναι να βγαίνουν στα κανάλια και να κρίνουν την επιλογή της να μονάσει (ή όχι).
Και τι σημαίνει αν είχε ή όχι ερωτική σύντροφο; Ότι και να είχε δεν αφορά κανέναν και μπορεί να γίνει μοναχή. Δεν υπάρχει κώλυμα.

Μοναχές γίνονται μόνο οι ...άσχημες; Το κοτσάνα ήταν και αυτή;
Το κλείστηκε σε μοναστήρι δεν το έχουμε καταλάβει. Κανείς τους δεν έχει αναρωτηθεί ότι ενδεχομένως αυτή η κοπέλα που πράγματι είναι όμορφη να είδε ότι όλα είναι μάταια και θέλει να προσεγγίσει τον Θεό μέσα από το μοναστήρι; Κατηγόρησε κανέναν μας που δεν το κάνουμε; ΌΧΙ.
Εμείς για της την πέφτουμε ρε παιδιά;

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ Η ΝΤΡΟΠΗ


Απο το "ΡΕΣΑΛΤΟ" http://www.resaltomag.gr/
-----------------------------
«Τροχός άρματος γαρ οία,
Βίωτος τρέχει κυλισθείς,
Ολίγη δε κεισόμεθα
κόνις , Οστέων λυθέντων».

Τιμολέων
Ψάρι Τρικολώνων Αρκαδίας, Κυριακή, 13 του Σεπτέμβρη 2009. Στην εκκλησιά του μικρού χωριού μας ένα φέρετρο, σκεπασμένο με την ελληνική σημαία, έχει εναποτεθεί. Μέσα του είναι ο τιμημένος συμπατριώτης μας Γιώργος Παπούλιας, κάποτε της Ελλάδας Πρεσβευτής.

Αλήθεια, τι ήθελε αυτός ο Μεγάλος έλληνας, μέσα σ’ αυτή την μικρή εκκλησιά του χωριού μας; Που πήγε ο άγραφος νόμος, όλοι οι επίσημοι να θάβονται στο Α΄ Νεκροταφείο της δουλόφρονης Αθήνας;

Εδώ λοιπόν είναι η αποκάλυψη της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας. Εδώ σ’ αυτό το μικρό κι ασήμαντο χωριό, παίχτηκε κάτι το ασυνήθιστο, κάτι το εξαιρετικά σημαντικό. Εδώ ήρθαν σε αντιπαράθεση η αλήθεια και η ψευτιά. Εδώ πέρασε, σαν μια ευωδιά η ίδια η επίγνωση της απλότητας της ζωής. Εδώ συγκρούστηκε η ταπείνωση με το βδελυρό πρόσωπο ενός ολόκληρου συστήματος, που έχουν σφυρηλατήσει ανόητοι και ασύμμετροι πολιτικοί. Εδώ συγκρούστηκε μια ολόκληρη αρχιτεκτονική ζωής, που στις ελληνικές κοινότητες από αιώνες είχε σφυρηλατηθεί. Ήταν η σύγκρουση της αληθινής κοινοτικής ζωής, με την ηθικά απαράδεκτη επιδειξιμανία των πολιτικών.

Μπήκα στην εκκλησιά, έβαλα το κεράκι μου στο μανουάλι, το άναψα και κάθισα σε μιαν άκρη για να προσευχηθώ, την ψυχούλα του ν’ αναπαύσει ο Θεός.

Ήθελα να ενώσω κι εγώ την ταπεινή μου ευχή, με αυτές των οικείων του νεκρού κι όλων των ανθρώπων, που είχαν έρθει για να τιμήσουν του εκλιπόντος τη μεγάλη ψυχή. Εκεί λοιπόν μέσα στη μικρή εκκλησιά, όλοι αναμειγμένοι, λαός, υπουργοί, δήμαρχοι και πολιτικοί. Εκεί κι ο Δεσπότης μας με την γλυκύτατη μορφή, με τους ψαλμούς του να μας μπάζει στον ατέλειωτο του ανθρώπου Γολγοθά, να μας υπενθυμίζει το Σταυρό, το Θάνατο και την Ανάσταση την ποθητή. Όλα μια ευπρέπεια κοινωνική. Ίδιοι όλοι μπροστά στο θάνατο και τη ζωή. Μια κοινότητα στην αρχαϊκή της μορφή. Με μια Εκκλησία που μέσα στους ναούς περιορίζει όσο μπορεί τη διάκριση ανάμεσα στον απλό λαό και στους αξιωματούχους αφεντάδες της πολιτικής. Αλήθεια, πως θα νιώθαμε αν μέσα στην εκκλησιά μας είχαν εγκαταστήσει έναν χρυσοποίκιλτο θρόνο για έναν πχ … Φον Αβραμό…!

- Δεν ξέρω ποιος πήρε την απόφαση να ενταφιάσουν έναν μεγάλο της Ελλάδας Πρεσβευτή και πρώην Υπουργό, σ’ ένα φτωχό και παραμελημένο νεκροταφείο ενός χωριού. Δεν ξέρω αν ο ίδιος πριν το θάνατό του είχε εκφράσει την επιθυμία αυτή. Όμως όποιος και να πήρε την απόφαση αυτή, του αξίζει κάθε τιμή. Υποκλίνομαι μπροστά στην ομορφιά αυτής της ψυχής.

Αυτά τα λόγια είπα μέσα μου, βγαίνοντας από την εκκλησιά. Δόξα τω θεώ κι ευλογημένος αυτός ο νεκρός, αυτός ο μακρινός ξάδερφός μου, που μου έδωσε σαν ύστατο χαιρετισμό τόση γαλήνη στην καρδιά.
Κι όμως, τι ήθελα όλα αυτά να τα σκεφτώ; Δίπλα μου καραδοκούσε η συφοριασμένη μας πλευρά. Δε μας αφήνουν να ζήσουμε και να πεθάνουμε ήσυχα και απλά. Συνηθισμένος από ανάλογες εξόδιες τελετές φίλων και συγχωριανών, προχωρούσα, σκυφτός και σκεφτικός , πίσω από τη νεκροφόρα, αλλά και αρκετά πίσω απ’ τους θλιμμένους συγγενείς. Σε κάποια στιγμή συνήλθα και κοίταξα τριγύρω μου. Εκεί λοιπόν αντίκρισα όλη την ασχήμια της σύγχρονης πολιτικής σκηνής. Σε όλο το πλάτος του δρόμου και σε απόσταση βολής, σε μια ευθεία γραμμή, σαν ένα τοίχος συμπαγές, ήταν παραταγμένοι, και προχωρούσαν τελετουργικά, υπουργοί, βλαχοδήμαρχοι και όλων των αποχρώσεων υποψήφιοι πολιτικοί… Όλοι εκεί, με τα λαμπερά κοστούμια τους να συνωστίζονται στην πρώτη γραμμή. Ένας αγώνας για να τους πάρουν ολόσωμους κι ευθυτενείς οι φωτογράφοι και της τηλεόρασης οι φακοί. Εκεί και το μάτι ενός βλαχοδήμαρχου, που με κοίταξε βλοσυρά, γιατί άθελά μου είχα βρεθεί μπροστά απ’ την επίσημη πομπή! Περίμενα για λίγο κι έτσι αποσύρθηκα προς το τέλος της ουράς, πίσω και πέρα από τους λιγοστούς ανθρώπους, που σέρνονταν πίσω απ’ αυτή τη θλιβερή κουστωδία των πολιτικών.
Εκεί ήταν που μελαγχόλησα και είδα την κενότητα της σύγχρονης ζωής. Είδα ότι ο Νεκρός, η Εκκλησία και η Κοινότητα, μου είχαν δώσει ένα ψήγμα μόνο από φως, μου είχαν χαρίσει μόνο ένα μικρό διάλλειμα ζωής.

Μπροστά μου είδα πάλι το τείχος των πολιτικών, κάτι σαν ζωντανές του συστήματος σφραγίδες, λερωμένες απ’ το μελάνι της πολιτικάντικης διαστροφής. Έτσι όλοι μαζί αγέρωχοι, κορδωμένοι καρδινάλιοι, φουσκωμένες γαλοπούλες με το κάλλαιον* της εξουσίας, σαν η βιτρίνα μιας έσχατης ντροπής. Είδα και ξαναείδα στη διάρκεια της πορείας προς το κοιμητήριο,, όλους αυτούς, σαν ένα πολύχρωμο τσίρκο φερέζυγων ίππων, αεθλοφόρων,** ν’ ακολουθούν, να προχωρούν, με το Νάρκισσο μέσα τους συνεχώς να ερωτοτροπούν. Είδα σ’ όλη την έκτασή της την αντινομία της στιγμής. Κι αυτό γιατί όλα αυτά συνέβησαν πίσω από τον προπορευόμενη νεκροφόρα, όπου μέσα της κοιμόταν ένας ήρωας του θανάτου και της ζωής. Ένα υπόδειγμα ελληνικής ψυχής. Ένα αστέρι μεγαλείου και αρετής: Ο ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ, ο απλός μέσα στη μεγαλοσύνη του πρεσβευτής.

Λίγες σταγόνες βροχής σαν ένα κλάμα, έπεσαν ακριβώς την ώρα της Ταφής. Να ήταν άραγε της φύσης ο σπαραγμός, γιατί έφυγε ένας καθ’ όλα άξιος άνθρωπος απ’ τη ζωή; Να ήταν το κλάμα μιας κοινότητας αλλοτινής, που λύγισε σαν είδε την επέλαση της αιμοβόρας εξουσίας, πάνω στης σημερινής κοινότητας το πληγωμένο κορμί;

Θεέ και κύριε των δυνάμεων,
κάνε με να λιώσω σα σκόνη μέσα σε βροχή! Αλλιώς, αυτή την εξουσία την αισχρή, πώς να τη δω μες την οργή; Πώς να μικρύνω την απέραντη που νιώθω μέσα μου ερημιά; Την ώρα που, με σβουνιά επικαλύπτουν του τόπου μας τα όσια και τα ιερά;

Αιώνες πριν, ο Τιμολέων διαλαλούσε ότι δεν είμαστε τίποτα, και ότι σε κάποια στιγμή λίγη σκόνη θ’ απομείνει, αν τελικά απομείνει κάτι απ’ εμάς. Όλα αυτά, αυτοί οι διάφοροι φον, οι Δον, οι Δούκες, οι βαρόνοι και όλο το κακό συναπάντημα, δεν τα ‘χουν σκεφτεί; Γιατί τόσο κόρδωμα, γιατί τόση δίψα για προβολή, μπροστά σε μια κηδεία, αφού αύριο σκόνη κι αυτοί θα γενούν; Κι όταν τα βλέπεις αυτά σε κάποιον ανώριμο λελέ, λες, ας την οργή, ας κόψει τον ίδιο του το λαιμό! Όταν όμως όλα αυτά τα βλέπεις σε ανθρώπους που άλλους κυβερνάνε ή που θέλουν αύριο να μας κυβερνήσουν, λες, άντε στο καλό! Ας σεβαστώ την Ταφή. Ας τους σύρω τον εξάψαλμο που τους αξίζει σε κάποια άλλη στιγμή! Τώρα ας υπακούσω στον πολιτισμό της κοινότητας, ας μην τους φτύσω στο δρόμο καταμεσής, κι ας πάω για λίγο πίσω τους, έτσι σαν ένα ηλίθιο και άκακο αρνί. Κι όταν τελειώσει η πομπή κι επιστρέψω στου σπιτιού μου την αυλή, ας βυθιστώ και πάλι στου Προμηθέα Δεσμώτη την απέλπιδα κραυγή:
«Αλγεινή εντύπωση μου προκαλούν όταν τα λέω όλ’ αυτά, μα πόνο κι αν σωπάσω..».

Έτσι, τι άλλο κι εγώ ο ελεεινός, ο του Ασχύλου θαυμαστής, μπορούσα για να κάνω;

Δευτέρα 14 Σεπτέμβρη 2009.


*Κάλλαιον: Το λειρί του πετεινού.
** Τσίρκο από ζεμένα (στο σύστημα) άλογα πολυβραβευμένα.

(
Το Ψάρι βρίσκεται στο κέντρο της Πελοποννήσου, στο Νομό Αρκαδίας. Μαζί με τους οικισμούς Παύλια, Παλαμάρι, Σύρνα, Ελληνικό και Άνω Καλυβάκια συγκροτούν τον Δήμο Τρικολώνων με έδρα την Στεμνίτσα.)

Έρευνα: Προώθηση της ασφαλούς χρήσης του Διαδικτύου στο σχολείο - η άποψη των εκπαιδευτικών


Ευχαριστούμε τους φίλους απο το http://news24gr.blogspot.com/ που μας πληροφόρησαν για αυτό το άρθρο.

--------------------------------

Η Δράση Ενημέρωσης Saferinternet.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου πραγματοποίησε διαδικτυακή έρευνα για να συγκεντρώσει τις απόψεις των Ελλήνων εκπαιδευτικών αναφορικά με τη διδασκαλία της ασφαλούς χρήσης του Διαδικτύου στα σχολεία. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε την περίοδο Ιουνίου – Αυγούστου 2009 σε κλειστή λίστα εκπαιδευτικών ύστερα από πρόσκληση που απεστάλη με την πολύτιμη συμβολή και συνεργασία του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου «Sch.gr». Το ερωτηματολόγιο συμπλήρωσαν 679 εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων από όλη την Ελλάδα. Τα αποτελέσματα της έρευνας...
θα δοθούν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή εν όψει του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ασφαλούς Διαδικτύου 2009 που θα λάβει χώρα στο Λουξεμβούργο στις 22-23 Οκτωβρίου, με κύριο άξονα εργασιών την προώθηση της ασφαλούς χρήσης του Διαδικτύου μέσα από το σχολικό περιβάλλον.

Τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν ως εξής:
Το 99% των εκπαιδευτικών θεωρεί ότι η ασφαλής χρήση του Διαδικτύου πρέπει να διδάσκεται στο σχολείο.
Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση κρίνεται ως την πιο κατάλληλη βαθμίδα για να ξεκινήσει η εκπαίδευση στο Διαδίκτυο από το 70% των εκπαιδευτικών. Ένα ποσοστό 19% επιλέγει το Γυμνάσιο και ένα σημαντικό ποσοστό της τάξης του 11% θεωρεί ότι η εκπαίδευση στην ασφαλή χρήση του Διαδικτύου πρέπει να ξεκινά από το Νηπιαγωγείο.
Αναφορικά με τη μορφή του μαθήματος, το 45% των εκπαιδευτικών θεωρεί ότι πρέπει να είναι ενσωματωμένο στο μάθημα της πληροφορικής, το 28% θεωρεί ότι πρέπει να είναι διαθεματικό, ενώ το 14% θεωρεί ότι πρέπει να έχει τη μορφή σεμιναρίου που θα λαμβάνει χώρα ανά τακτά διαστήματα. Μικρότερα ποσοστά (5%) συγκέντρωσαν επιλογές όπως: αυτόνομο με βαθμό και αυτόνομο χωρίς βαθμό.
Τα πέντε πιο σημαντικά θέματα που θεωρούν ότι πρέπει να περιλαμβάνονται στην εκπαίδευση αυτή είναι:
Βασικές αρχές σωστής χρήσης του Διαδικτύου (72% των απαντήσεων)
Προστασία προσωπικής ζωής (63%)
Σωστή διαχείριση της επικοινωνίας μέσω Διαδικτύου (chat, sns, forum, κ.λπ.) (57%)
Αξιοπιστία διαδικτυακού περιεχομένου (44%)
Αξιοποίηση της θετικής πλευράς του Διαδικτύου (41%)
Το 81% των εκπαιδευτικών θεωρεί ότι χρειάζεται συνδυασμός εκπαιδευτικού υλικού (online & offline υλικό, επιμορφωτικά σεμινάρια και e-learning εφαρμογές) και όχι μεμονωμένες λύσεις ώστε να διδαχθεί ένα τέτοιο μάθημα.
Στη ανοιχτή ερώτηση αναφορικά με τις ανάγκες των παιδιών σε σχέση με την εκπαίδευση στην ασφαλή χρήση του Διαδικτύου, οι εκπαιδευτικοί έδωσαν μεγάλη έμφαση στην ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας και σκέψης, στην ανάπτυξη μηχανισμών αυτοπροστασίας, στην κατανόηση των κινδύνων, στην διαφύλαξη των προσωπικών δεδομένων, στη σωστή διαχείριση και χρήση διαδικτυακών μορφών επικοινωνίας και στην αξιοπιστία της διαδικτυακής πληροφορίας, τονίζοντας τη σημασία της βιωματικής εκπαίδευσης επάνω στα θέματα αυτά. Παραθέτουμε κάποιες ενδιαφέρουσες απόψεις:
«(Πρέπει να μάθουν για τη) ... χρησιμότητα του διαδικτύου ξεκινώντας από τα μαθήματα του σχολείου και με επέκταση στην καθημερινή ζωή (εργασία, επιμόρφωση, ψυχαγωγία κλπ). Συνειδητοποίηση ότι ο ψηφιακός χώρος διέπεται από τους ίδιους ηθικούς και νομικούς κανόνες, όπως και ο πραγματικός χώρος όπου ζούμε».
«Η εκπαίδευση στην ασφαλή χρήση του Διαδικτύου και των επιγραμμικών τεχνολογιών πρέπει να αντιμετωπίζει τον μαθητή όχι μόνο ως απλό χρήστη και καταναλωτή προϊόντων νέων τεχνολογιών αλλά και ως δημιουργό».
Στην ερώτηση για τις αλλαγές που ενδεχομένως χρειάζεται να υλοποιηθούν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα ώστε να μπορέσει επιτυχώς να ενσωματωθεί στο σχολικό πρόγραμμα η εκπαίδευση της ασφαλούς χρήσης του Διαδικτύου, οι εκπαιδευτικοί επισήμαναν τις ανάγκες των σχολείων σε υλικοτεχνική υποδομή και ειδικότερα στην ανάγκη διασύνδεσής των σχολικών εργαστηρίων με το Διαδίκτυο σε διαρκή βάση. Πολλοί έκαναν λόγο για απαρχαιωμένα λειτουργικά συστήματα, για ελάχιστους υπολογιστές, ακόμα και για πλήρη απουσία εργαστηρίων. Τονίστηκε ακόμη, η ανάγκη ουσιαστικής επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών που θα κληθούν να αναλάβουν ένα τέτοιου είδους μάθημα. Πολλοί ήταν οι εκπαιδευτικοί που αναφέρθηκαν στην ανάγκη εισαγωγής του μαθήματος της πληροφορικής στο Δημοτικό καθώς πλέον τα παιδιά αποκτούν υπολογιστή πολύ νωρίτερα από ότι ξεκινούν τα μαθήματα πληροφορικής στο σχολείο. Τέλος, αρκετοί ζητούν την αύξηση των ωρών διδασκαλίας της πληροφορικής σε όλες τις βαθμίδες με τη χρήση του Διαδικτύου κατά τη διάρκεια όλων των μαθημάτων (διαθεματική προσέγγιση).
Τέλος, αν και η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών δεν θεωρεί ότι υπάρχουν ειδικές συνθήκες που διαφοροποιούν τα Ελληνόπουλα από τους μαθητές άλλων Ευρωπαϊκών χωρών επισημαίνοντας ότι τα ζητήματα της ασφάλειας στο Διαδίκτυο είναι ως ένα βαθμό κοινά, αρκετοί εκπαιδευτικοί τονίζουν ότι

η χαμηλή διείσδυση του Διαδικτύου στην Ελλάδα καθώς και ο ψηφιακός αναλφαβητισμός γονέων και πολλών εκπαιδευτικών αποτελούν τροχοπέδη στη σωστή και έγκαιρη εκπαίδευση:
«Μεγάλο ποσοστό των παιδιών απέκτησαν πρόσβαση στο Διαδίκτυο σχετικά πρόσφατα άρα στερούνται εμπειρίας και οι γονείς σε πολλές περιπτώσεις δεν μπορούν να τα καθοδηγήσουν λόγω έλλειψης γνώσεων γύρω από τη χρήση του υπολογιστή».
«Η μονομερής χρήση του διαδικτύου για ψυχαγωγία, οι ψηφιακά αναλφάβητοι γονείς και εκπαιδευτικοί που παραπαίουν ανάμεσα στην φοβία για την τεχνολογία και την υποτίμηση του θέματος.»
«Στην Ελλάδα οι μαθητές δεν φορούν κράνος όταν οδηγούν μηχανάκια...άντε τώρα να τους μιλήσεις για κινδύνους στο διαδίκτυο...ψιλά γράμματα!»
«Νομίζω ότι έχουμε κάπως αργήσει να ασχοληθούμε με το Διαδίκτυο και όπως πάντα, χάνουμε τα όρια. Εκεί ακριβώς μπαίνει το θέμα της ενημέρωσης.»

Στις επόμενες σελίδες PDF παρατίθενται αναλυτικά στατιστικά αποτελέσματα καθώς και ενδιαφέρουσες απαντήσεις στις ερωτήσεις ανοιχτού τύπου.


Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με:
Δρ. Βερόνικα Σαμαρά & κα. Σταυρούλα Παπαβασιλείου
Τηλ. 210 6212365, Κιν. 6942710198
Email: info@sihellas.org


- Copyright © ΚΛΑΣΣΙΚΟΠΕΡΙΠΤΩΣΗ - Skyblue - Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan -